Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 25 stycznia 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 795/20 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, w sprawie ze skargi A. sp. j. w C. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2020 r., w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro siedzibą Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego jest Warszawa, to właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z art. 59 § 1 p.p.s.a. polegające na uznaniu się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach niewłaściwym w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gl 794/20 podczas, gdy w rzeczywistości analiza skargi z dnia 29 października 2020 r. oraz akt sprawy wskazuje, iż w/w skarga zasadniczo dotyczy działalności organu jakim jest Śląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Katowicach - a zatem dla którego, wedle jego siedziby, właściwy jest Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wskazując na powyższy zarzut skarżąca na zasadzie art. 194 § 3 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dalsze rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. na decyzję ostateczną, wydaną przez organ drugiej instancji. Do rozpoznania skargi właściwy jest zaś, zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast art. 59 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Art. 13 § 3 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W rozpoznawanej sprawie nie zostało jednak wydane rozporządzenie, które by zmieniło właściwość sądu wynikającą z ogólnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżono decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Wobec tego, że zaskarżono akt (decyzję) organu mającego siedzibę na terenie województwa mazowieckiego właściwy do rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Fakt, że skarżący kwestionuje w istocie ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji nie ma wpływu na właściwość miejscową sądu. Właściwość ta nie jest bowiem zależna od tego, który organ (pierwszej czy drugiej instancji) poczynił kwestionowane ustalenia, lecz zasadniczo od siedziby organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skoro więc decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego, to właściwym do jej rozpoznania w pierwszej instancji sądem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.