Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2009 r., w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 770/09, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał M. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną podano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący stwierdził, że wskazany wpis jest bezzasadny. Dotyczy on bowiem sprawy przedawnienia roszczeń o zapłatę za pobyt w izbie wytrzeźwień w dniu 20 czerwca 2001 r. Wezwanie do zapłaty skarżący otrzymał od Dyrektora Izby w czerwcu 2008 r., w odpowiedzi na które powołał się na zarzut przedawnienia. Do należności za pobyt w izbie wytrzeźwień mają zastosowanie przepisy o przedawnieniu zobowiązań podatkowych, a zatem termin przedawnienia w jego sprawie wynosił 5 lat.
Z powyższego skarżący wywnioskował, że wszelkie roszczenia względem jego osoby – zarówno za pobyt w izbie wytrzeźwień, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu – są całkowicie bezzasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Odstępstwem od tej zasady są przepisy regulujące zwolnienie od kosztów zawarte w dziale V, rozdział III ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 239 p.p.s.a. wymienia podmioty zwolnione z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Jest to katalog zamknięty, zatem określony tym oraz następnymi przepisami zakres przedmiotowy i podmiotowy zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy nie obejmuje stron skarżących decyzje wydane w sprawach innych niż wymienione w pkt 1-4 ww. przepisu, wobec których brak jest prawomocnego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (sprawy z zakresu pomocy i opieki społecznej, dotyczące bezrobocia, chorób zawodowych i związanych z nimi świadczeń, stosunków pracy i stosunków służbowych, sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych i powszechnego obowiązku obrony).
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału nie narusza prawa.
Skarżący nie podniósł skutecznie zarzutów względem zarządzenia wzywającego go do uiszczenia wpisu od złożonej w sprawie skargi. Powoływane przez niego argumenty dotyczą merytorycznej zasadności skargi na postanowienie organu i mogą być przedmiotem rozważań sądu administracyjnego w zwykłym trybie rozpatrywania sprawy sądowoadministracyjnej. Kwestionując prawidłowość zarządzenia strona powinna wskazać, że jego wydanie było sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Ma to miejsce wówczas, gdy strona została wezwana do zapłaty wskazanej kwoty w nieprawidłowej wysokości lub też została wezwana do ww. czynności mimo przysługującego jej ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Tymczasem w niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału prawidłowo zarządził pobranie wpisu od skargi wniesionej przez stronę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Wytrzeźwień w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w kwocie 100 zł. W myśl bowiem § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.