Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2885/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę J. M. B. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
Na powyższe orzeczenie skarżący J. M. B. wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych (jak wynika ze złożonego formularza PPF – karta 60 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 21 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. (data prezentaty Naczelnego Sądu Administracyjnego) do udziału w postępowaniu i prowadzenia przedmiotowej sprawy zgłosił się pełnomocnik skarżącego, adwokat D. S. Do pisma zostało dołączone stosowne pełnomocnictwo.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną J. M. B. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podniósł, iż pomimo skutecznego pouczenia o trybie zaskarżenia wyroku sądu administracyjnego, skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście, w związku z czym niewypełniona została dyspozycja przepisu art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Sąd wskazał ponadto, iż prawomocnym orzeczeniem odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś w sprawie udział zgłosił ustanowiony z wyboru pełnomocnik.
Na powyższe orzeczenie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść postanowienia, tj. przepisów art. 49 w zw. z art. 193 oraz art. 67 § 5 i art. 178 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej bez uprzedniego wezwania pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku w postaci sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej przez adwokata.
W uzasadnieniu podniesiono, iż ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik nie został wezwany do uzupełnienia braku skargi kasacyjnej, polegającego na sporządzeniu tego środka odwoławczego z pominięciem profesjonalnego pełnomocnika. Niedoręczenie wezwania do uzupełnienia braku ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi stanowi, zdaniem autora zażalenia, naruszenie przepisu art. 67 § 5 p.p.s.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszona jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnosi ją prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w związku z art. 176 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Jednakże strona z własnej inicjatywy może naprawić ten błąd w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, np. przez złożenie na skardze kasacyjnej podpisu przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a., bądź przez złożenie nowej skargi kasacyjnej, z zachowaniem wymogów określonych w tym przepisie.
Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogu określonego w cytowanym art. 175 p.p.s.a., a mianowicie wymogu sporządzenia tego środka odwoławczego przez pełnomocnika profesjonalnego, należącego do grupy wskazanych w przepisie osób. Poza sporem pozostaje, iż wniesiona w sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego J. M. B., a strona nie naprawiła tego błędu poprzez podpisanie jej przez ustanowionego przez siebie pełnomocnika profesjonalnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślenia wymaga, że w sytuacji wniesienia skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić bez wzywania do uzupełnienia braków (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04). Skarga kasacyjna podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu sporządzenia jej przez osobę nieposiadającą wymaganych prawem kwalifikacji. Ponadto wskazać należy, iż brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu tego środka zaskarżenia stanowi jego nieusuwalną wadliwość (patrz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 661).
W świetle przedstawionych powyżej okoliczności, mając na uwadze, że skarżący został prawidłowo pouczony o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (karta 54 akt sądowych) należało podzielić wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanowisko, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.