Uzasadnienie
Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił C. G. spółce z o.o. w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r. w cofnięcia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach.
I
Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych, z którego wynikało, że skarżąca spółka obecnie nie posiada żadnych środków finansowych, które pozwoliłyby jej pokryć koszty sądowych. Zamknięte zostały należące do spółki salony gier, a znajdujące się w nich automaty ze znajdującą się w niech gotówką zostały zabezpieczone. Wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosił 4.000.000 złotych, wartość środków trwałych to kwota 5.841.741,70 złotych zaś wartość zysków lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosił 4.341.561,56 złotych.
Skarżąca spółka, pismem z dnia 8 lipca 2014 r., wezwana została do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie wskazanych dokumentów m.in. zeznań podatkowych, rocznego sprawozdania finansowego, dokumentów wskazujących na wysokość osiągniętego dochodu. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie sądu i nie nadesłała żadnych dokumentów.
Sąd pierwszej instancji odmawiając przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych – tj. wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W ocenie Sądu oświadczenia spółki były zbyt ogólne i nie przedstawiały pełnego obrazu jej możliwości płatniczych. Sąd podkreślił ponadto, że pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku strona nie wywiązał się z tego obowiązku jak również we wniesionym od postanowienia referendarza sprzeciwie nie przedłożyła wymienionych w wezwaniu dokumentów ani wyjaśnień.
II
C. G. Spółka z o.o. w Warszawie zażaleniem zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji zarzucając mu naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), poprzez błędną ocenę dołączonych do wniosku dokumentów i nieuprawnione przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Podnosząc te zarzuty spółka wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem ocena wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, jakiej dokonał Sąd pierwszej instancji była prawidłowa.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, a więc obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przywołana treść art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że to na stronie domagającej się przyznania jej prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania swojej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych dające podstawy do uznania, że nie jest ona w stanie partycypować w ponoszeniu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w pełnej wysokości.
Jak trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji oświadczenia skarżącej spółki zawarte we wniosku o zwolnieni jej od kosztów sądowych, dotyczące jej bieżącej sytuacji finansowej nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami, na podstawie których można było dokonać oceny zasadności żądania udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca uchyliła się również od nałożonego na nią wezwaniem z dnia 8 lipca 2014 r. obowiązku przedłożenia wymienionych w nim dokumentów mających na celu zobrazowanie jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i zdolności poniesienia kosztów sądowych. Również wniesiony od postanowienia z dnia 17 października 2014 r. sprzeciw pozbawiony był, mimo obszernego uzasadnienia, dokumentów źródłowych mających przemawiać za zasadnością stanowiska strony.
W takim stanie sprawy zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że strona uniemożliwiła dokonanie oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych, a w konsekwencji nie wykazała, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania wywołanego jej skargą.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparci o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.