Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1015/15 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządził ściągnięcie od A. M. (dalej: skarżący) kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący w dniu [...] września 2015 r. złożył wniosek o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wnioskowane odpisy zostały doręczone, a opłata kancelaryjna mimo wezwania z dnia [...] listopada 2016 r. nie została uiszczona.
A. M. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że zawarte w nim rozstrzygnięcie jest dla niego nieprzekonywujące. Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Z treści powyższego przepisu wynika zatem wprost, że to wniosek o sporządzenie uzasadnienia uruchamia procedurę sporządzenia uzasadnienia. W orzecznictwie trafnie przy tym przyjmuje się, że w sytuacji złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, nie stosuje się przepisu art. 220 p.p.s.a., co wprost wynika z art. 234 § 2 zdanie 3 p.p.s.a. Złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia nie jest zatem "warunkowe", tj. nie ma zastosowania art. 220 § 1 p.p.s.a. uzależniający wykonanie danej czynności (w tym przypadku sporządzenie uzasadnienia) od uiszczenia należnej opłaty. Tak więc - jak już wskazano - wniosek o sporządzenie uzasadnienia uruchamia procedurę sporządzenia uzasadnienia niezależnie od tego, czy należną opłatę w kwocie 100 zł strona wnioskująca uiściła (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1109/12). Powyższe jest wyrazem ochrony prawa do sądu, gdyż nie pozbawia strony możliwości wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II GZ 135/16).
Uzyskanie przez stronę odpisu wyroku z uzasadnieniem jest bowiem wymogiem koniecznym wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Pisemne uzasadnienie orzeczenia umożliwia nadto stronie rozważenie zasadności złożenia środka odwoławczego i sformułowania podstaw kasacyjnych. Jednakże uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest obligatoryjne, bez względu na późniejsze decyzje strony dotyczące dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 56/13).
Jeżeli strona nie uiściła należnej opłaty kancelaryjnej w okolicznościach, o których mowa w art. 234 § 2 p.p.s.a. przewodniczący obligatoryjnie zarządza ściągnięcie tej opłaty od strony (por. postanowienie NSA z 21 maja 2009 r. sygn.akt II OZ 427/09). Przepis ten nie pozostawia przewodniczącemu swobody w zakresie orzekania o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty, nakładając na niego obowiązek podjęcia zarządzenia o jej ściągnięciu.
Po nowelizacji w 2015 r. ustawy p.p.s.a. ściągnięcie od strony opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem następuje jednak po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Jak wynika z akt sprawy uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2015 r. zostało sporządzone na wniosek skarżącego (k. 37 akt sądowych) i doręczone mu w dniu [...] listopada 2015 r. (zpo - k. 67 akt sądowych). Nie jest przedmiotem sporu, że skarżący wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jak również w wyniku wezwań z dnia [...] września 2015 r. i [...] listopada 2016 r. nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł do której wniesienia był zobowiązany na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie zarządził ściągnięcie od skarżącego opłaty kancelaryjnej wobec jej dotychczasowego nieuiszczenia w oparciu o art. 234 § 2 zdanie drugie p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.