Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 2064/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi A.W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podał, że skarżąca wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podniosła, iż w jej skrzynce pocztowej nie było żadnego zawiadomienia o nadejściu przesyłki. Wskazała, że w dniach 25 czerwca - 31 sierpnia 2007 r. przebywała na wakacjach poza miejscem zamieszkania. W tym czasie mieszkaniem opiekowała się sąsiadka, która również nie znalazła żadnego awiza w skrzynce skarżącej. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca złożyła oświadczenie sąsiadki opiekującej się mieszkaniem i poinformowała o fatalnym stanie technicznym skrzynek pocztowych oraz o wielokrotnej bezskutecznej interwencji na poczcie w tej sprawie.
Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, uznając, że nie uprawdopodobniła ona braku swojej winy w uchybieniu tego terminu.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny na skutek zażalenia skarżącej uchylił postanowienie Sądu I instancji z dnia 22 października 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu powinien był rozważyć zły stan techniczny skrzynek pocztowych i w związku z tym przesłankę braku winy skarżącej.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zwrócił się z zapytaniem do Urzędu Pocztowego odnośnie spornej przesyłki. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego poinformował, że listonosz pozostawił awizo w dniu 25 lipca 2007 r., zawiadomienie powtórne zostało pozostawione w skrzynce w dniu 2 sierpnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego wskazał, że list zwrócono do nadawcy w dniu 10 sierpnia 2007 r., jako nie podjęty w terminie. Ponadto Naczelnik Urzędu Pocztowego poinformował, że po sprawdzeniu zgłoszeń klientów odnośnie napraw zamków i dorabiania kluczy nie znaleziono zgłoszenia skarżącej. Wyjaśnił przy tym, że w przypadku skrzynek lokatorskich oddawczych z widocznym uszkodzeniem zamka umożliwiającym dostęp osób trzecich do korespondencji listonosz nie pozostawia korespondencji i zgłasza taki fakt kontrolerowi Urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. ponownie rozpoznając sprawę odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że mając na uwadze wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Pocztowego oraz twierdzenia skarżącej nie poparte żadnymi dowodami, uznał, że działanie skarżącej należy uznać za brak dbałości o własne sprawy, a tym samym nie można przyjąć, że nie zaistniała w sprawie przesłanka winy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. poprzez błędnie uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności braku winy w uchybieniu terminu.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Sąd I instancji co prawda zwrócił się do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienia, lecz w ocenie skarżącej Sąd I instancji błędnie potraktował te wyjaśnienia jako jednoznaczne zaprzeczenie, iż zgłaszała ona wcześniej fakt uszkodzenia skrzynek pocztowych. Skarżąca przypomniała, że wielokrotnie zgłaszała w Urzędzie Pocztowym awarie skrzynek ustawicznie niszczonych i notorycznie znajdujących się w złym stanie. Podniosła, że Urząd Pocztowy nie rejestrował prawdopodobnie ustnych zgłoszeń w okienku pocztowym.
Skarżąca ponadto wskazała, że przepisy dotyczące przywrócenia terminu nie wymagają udowodnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu, lecz wymagają jedynie uprawdopodobnienia tych okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty zawarte w zażaleniu uznać trzeba za chybione.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokona w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca powinna wykazać się większą dbałością o własne sprawy. Należy zauważyć, że strona która wnosi skargę do sądu musi liczyć się z tym, że w związku z tym faktem powstanie po jej stronie obowiązek uiszczenia kosztów sądowych. Skarżąca powinna więc uiścić stosowny wpis od skargi lub oczekiwać na wezwanie sądu do uiszczenia wpisu. Natomiast A.W. wyjaśniła, że od dnia 25 czerwca 2007 r. do końca sierpnia 2007 r. przebywała poza miejscem zamieszkania. Dołożenie należytej staranności w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w takim przypadku powinno polegać na poinformowaniu Sądu o planowanym urlopie i ewentualnym ustanowieniu pełnomocnika do doręczeń lub podaniu innego adresu, na który należało przesyłać pisma sądowe. W razie zaniedbania tego obowiązku, zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a., pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Ponadto w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sad I instancji słusznie przyjął, że skarżąca nie wykazała skutecznie, jakoby dokonywała zgłoszeń w Urzędzie Pocztowym o uszkodzonych skrzynkach pocztowych. Brak jest dowodów potwierdzających tą okoliczność, a w szczególności brak dokumentów potwierdzających fakt zgłoszenia do Urzędu Pocztowego przypadków uszkodzenia skrzynek listowych. Zasadnie Sąd I instancji uznał, że załączone zdjęcia nie pozwalają na stwierdzenia, iż przedstawione na nich skrzynki listowe są uszkodzone. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. trafnie uznał, że pismo wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi było awizowane prawidłowo.
Zważywszy na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.
- - ---------------------- 2