Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 2530/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek M.M. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta Zielonka z dnia 3 czerwca 2008 r., nr XXII/203/08 w przedmiocie zaciągnięcia kredytu z przeznaczeniem na inwestycję gminną.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że stosownie do art. 61 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na uchwały jednostki samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej, sąd może wstrzymać ich wykonanie, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Zaskarżona uchwała była zaś wg WSA w W. aktem prawa miejscowego, a skoro z jej § 4 wynikało, że weszła w życie z dniem podjęcia, tj. z dniem 3 czerwca 2008 r., to zaistniały okoliczności wyłączające możliwość orzeczenia o wstrzymaniu wykonania objętego wnioskiem M. M. aktu i złożony wniosek należało oddalić.
M.M. na powyższe postanowienie wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W..
W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że Sąd I instancji nie wskazał na podstawie jakiej ustawy zostało uchwalone to "prawo miejscowe". Podniósł również, iż zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – dalej: ustawa o samorządzie gminnym, Radzie Miasta Zielonka przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy, jednakże ust. 2 tego przepisu w sposób wyczerpujący określa zakres dopuszczalnych w ramach prawa miejscowego regulacji.
Skarżący zwrócił również uwagę, że przepisy prawa – czy to powszechnie obowiązującego, czy też miejscowego – mają za zadanie ustanawiać ogólne zasady zachowania organów lub obywateli, jakie mają zastosowanie na przyszłość w pewnych sytuacjach. W ocenie skarżącego cechy tej nie ma zaskarżona uchwała, która stanowi jedynie załatwienie konkretnej, indywidualnej sprawy. Fakt podjęcia uchwały nie przesądza o tym, że jest to akt prawa miejscowego.
W odpowiedzi na zażalenie Rada Miasta Zielonka wniosła o jego oddalenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia z przekazaniem sprawy – w tym zakresie – do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny W. z niżej podanych względów.
Stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu zostało oparte jedynie na argumentacji eksponującej, iż uchwała, w stosunku do której zgłoszono wniosek o wstrzymanie wykonania stanowi prawo miejscowe, którego przepisy weszły w życie.
Rozstrzygnięcie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. byłoby trafne, gdyby można było podzielić ocenę, iż objęta wnioskiem o wstrzymanie uchwała Rady Miasta Zielonka z dnia 3 czerwca 2008 r. nr XXII/203/08 w przedmiocie zaciągnięcia kredytu z przeznaczeniem na inwestycję gminną stanowiła akt prawa miejscowego.
W myśl bowiem art. 61 § 3 zd. I p.p.s.a. akty stanowiące przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie, wyłączone są od wstrzymywania ich wykonania przez sąd administracyjny.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, składający zażalenie zasadnie zakwestionował możliwość zakwalifikowania konkretnej uchwały do aktów prawa miejscowego. W zażaleniu słusznie podniesiono, iż zakres stanowienia przez gminę aktów prawa miejscowego został przez ustawodawcę ściśle określony. Przedmiotowa uchwała nie została zaś podjęta w zakresie określonym w art. 40 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ani też nie stanowi przepisów porządkowych w rozumieniu art. 40 ust. 3 tej ustawy.
Podkreślić trzeba zwłaszcza, że omawiana uchwała nie ustanawiała wcale żadnych zasad zarządu mieniem gminy (art. 40 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy), a jest jedynie aktem o charakterze indywidualnym, w którym rada gminy wypowiedziała się w konkretnej tylko sprawie, tj. zaciągnięcia kredytu przeznaczonego na realizację inwestycji gminnej (vide art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. c/ ustawy o samorządzie gminnym).
Błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że objęta wnioskiem o wstrzymanie uchwała jest aktem prawa miejscowego, które miało kluczowe znaczenie w rozumowaniu prowadzącym do oddalenia przedmiotowego wniosku, powoduje konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego i ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosku M. M..
W toku dalszego postępowania Sąd I instancji – pomijając wadliwie przyjmowane dotąd założenie – oceni czy istnieją podstawy do uwzględnienia złożonego przez skarżącego wniosku.
Wobec potrzeby zachowania zasady dwuinstancyjności zadania tego nie mógł dokonać obecnie Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.