Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 [...] 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. uchylił decyzję z dnia 30 [...] 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 6 [...] 2011 r. oraz przyznał M. A. płatności w ramach ONW za 2010 r. w wysokości [...] zł. oraz odmówił przyznania płatności w pozostałym zakresie.
Decyzja powyższa została doręczona Skarżącemu w dniu 10 [...] 2014 r.
Na powyższą decyzję Skarżący w dniu 13 [...] 2014 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej k. 8 akt) wywiódł skargę w WSA w Białymstoku.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. WSA w Białymstoku odrzucił skargę Skarżącego, z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia Skarżący odebrał w dniu 17 [...] 2014 r. (k. 27 akt).
Pismem z dnia 24 [...] 2014 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu na złożenie skargi na decyzję z dnia 8 [...] 2014 r. W uzasadnieniu wskazał, że pozostawał w błędzie co do daty odbioru korespondencji. Mając złe samopoczucie, a nie mogąc udać się do lekarza, Skarżący był przekonany, że decyzję odebrał w dniu 12 [...] 2014 r. a zatem data złożenia skargi w jego mniemaniu opływała 12 [...] 2014 r., którego to terminu dotrzymał nadając skargę w urzędzie pocztowym w pierwszym dniu roboczym następującym po niedzieli tj. 13 [...] 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję uznając, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, wskazujących na niezawinione niedochowanie terminu na wniesienie skargi. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przedmiotowej decyzji, na którym Skarżący osobiście pokwitował odbiór korespondencji w dniu 10 [...] 2014 r. Skarżący w złożonym wniosku o przywrócenie terminu nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących, iż rzeczywiste doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 12 [...] 2014 r. jak również, że zachodziła nadzwyczajna okoliczność, która uniemożliwiła mu złożenie skargi w ustawowym terminie.
M. A. na powyższe postanowienie złożył zażalenie. Skarżący wskazał na pozostawanie w błędzie co do daty odbioru korespondencji w powodu złego samopoczucia. Podkreślił, iż w jego mniemaniu ostatnim dniem na złożenie skargi był 12 [...] 2014 r., a ponieważ był to dzień wolny od pracy, Skarżący wniósł skargę 13 [...] 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wypada przypomnieć, że przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", stanowi zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, art. 86 § 1 p.p.s.a., przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych warunków, wynikających z przepisów art. 87 § 1 – 4 tej ustawy. Jednym z nich, przewidzianym w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu.
Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podkreślić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333 i cyt. tam orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Przenosząc te rozważania na treść zażalenia należy stwierdzić, że skarżący ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani w zażaleniu nie wykazał przyczyn uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu przez niego terminu do wniesienia skargi. Samo stwierdzenie strony, iż "mając złe samopoczucie" "pozostawał w błędzie co do daty odbioru korespondencji" nie stanowi, w świetle przytoczonych powyżej poglądów doktryny i orzecznictwa, wystarczającej przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu.
Z przedstawionych powodów należało podzielić ocenę dokonaną przez Sąd I instancji, że wnioskodawca nie wykazał braku zawinienia w dochowaniu terminu.
Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji