Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 15 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez A. S. i K. S. decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji, poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w Poznaniu z dnia [...] października 2018 r. oraz decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2018 r.
A. S. (dalej jako: "skarżący") wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, jednakże skarga kasacyjna zawierała braki formalne, tj. brak pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi na dzień sporządzenia skargi kasacyjnej bądź jego odpis oraz numeru PESEL skarżącego.
W terminie zakreślonym zarządzeniem z dnia 18 lipca 2019 r. do akt sprawy nadesłano jedynie pełnomocnictwo wraz z dowodem opłaty skarbowej nie podano natomiast numeru PESEL skarżącego., w związku z tym postanowieniem z dnia 9 września 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną, co zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 18 marca 2020 r. oddalił zażalenie. W złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażaleniu pełnomocnik skarżącego zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 16 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 28 września 2020 r.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 16 września 2020 r. w dniu 6 października 2020 r. (data stempla pocztowego), wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonemu zażaleniu zarzucił:
- 1. naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r, poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") poprzez jego zastosowanie i dowolne uznanie, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego popełnił błąd zawiniony, podczas gdy w ocenie pełnomocnika skarżącego błąd polegający na niewskazaniu nr PESEL skarżącego był błędem niezawinionym mieszczącym się w granicach;
- 2. naruszenie art. 45 Konstytucji RP stanowiącego, iż każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezwisły sąd, podczas gdy w ocenie pełnomocnika skarżącego z uwagi na powyższy zarzut zaskarżone postanowienie jest niesprawiedliwe i niesłuszne. W ocenie skarżącego postanowienie jest niesłuszne i niesprawiedliwe.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako wniesione po terminie należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z art. 197 § 2 wynika, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, natomiast z art. 180 p.p.s.a., że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków (por. postanowienia NSA z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 259/18, I GZ 260/18).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 września 2020 r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 28 września 2020 r., oznacza to, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z końcem dnia 5 października. Natomiast z akt sprawy wynika jednoznacznie (data stempla pocztowego), że zażalenie zostało wniesione. W dniu 6 października 2020 r.
Powyższe skutkuje tym, że zażalenie zostało złożone po upływie ustawowo określonego terminu w odniesieniu do tego środka zaskarżenia. Zatem należy odrzucić to zażalenie jako wniesione po terminie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.