Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2738/15 odrzucił skargę W. z siedzibą we W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W. z siedzibą we W. (dalej skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w terminie oraz prawem przewidzianym trybie skargę na ww. decyzję. Do skargi zostały załączone kopie: pełnomocnictwa, odpisu z rejestru uczelni, statutu skarżącej oraz uchwały Konwentu z 1 października 2013 r. Dnia 23 listopada 2015 r.- tj. w terminie, został uiszczony prawidłowy wpis od ww. skargi.
Wobec tego, że załączone do skargi dokumenty stanowiły niepoświadczone za zgodność z oryginałami kopie Sąd zarządzeniem z 6 listopada 2015 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii załączonych do skargi dokumentów, tj. "pełnomocnictwa, odpisu z rejestru uczelni, statutu skarżącej oraz uchwały Konwentu z 1 października 2013 r.". Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 23 listopada 2015 r.
Dnia 24 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej przesłał na adres Sądu poświadczone za zgodność z oryginałami kopie: odpisu z rejestru uczelni, statutu skarżącej oraz uchwały Konwentu z 1 października 2013 r., wymieniając owe dokumenty także w piśmie przewodnim. Do pisma tego załączył również dwa potwierdzenia przelewów, tj. na kwotę 200 złotych tytułem uiszczenia wpisu od ww. skargi oraz na kwotę 17 złotych tytułem opłaty za pełnomocnictwo od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę bowiem pełnomocnik skarżącej pomimo skutecznego wezwania nie nadesłał oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa.
Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie w całości oraz rozpoznanie skargi i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotnych wpływ na jego wynik tj. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, iż pełnomocnictwo przedłożone wraz ze skargą na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia stanowi niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopię, podczas gdy dokument pełnomocnictwa złożony został do akt sprawy w oryginale, a nadto pełnomocnik skarżącej został umocowany do działania w imieniu skarżącej już w postępowaniu administracyjnym, co poskutkowało uznaniem skargi za niedopuszczalną i jej odrzuceniem (58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Skarżąca z uwagi na "ostrożność procesową" dołączyła do zażalenia pełnomocnictwo poświadczone za zgodność z oryginałem, które upoważnia pełnomocnika r. pr. P.B. do jej reprezentowania w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się przed WSA w W. i NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl w art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik przy pierwszej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Jeżeli pismo nie odpowiada powyższym wymogom, sąd zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje wady pełnomocnictwa jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie.
Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że skarga W. we W. została podpisana przez r. pr. P.B. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia tego wezwania, braków formalnych skargi poprzez "nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii załączonych do skargi dokumentów, tj. pełnomocnictwa, odpisu z rejestru uczelni, statutu skarżącej oraz uchwały Konwentu z dnia 1 października 2013 r." W wezwaniu Sąd również poinformował, że "ww. dokumenty załączone do skargi są kopiami" i zawarł pouczenie o skutkach procesowych nieusunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
Pełnomocnik dnia 24 listopada 2015 r. na wezwanie przysłał poświadczone za zgodność z oryginałami kopie: odpisu z rejestru uczelni, statutu skarżącej oraz uchwały Konwentu z 1 października 2013 r. bez pełnomocnictwa, o które wezwał Sąd. Dodatkowo do pisma załączył potwierdzenie przelewu na kwotę 17 złotych tytułem opłaty za pełnomocnictwo.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. pozwala odrzucić skargę w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie wyznaczonym przez sąd, ale nie ma zastosowania, gdy w rzeczywistości braków nie było, a wezwanie sądu skierowano do strony bezpodstawnie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, iż załączone do skargi pełnomocnictwo stanowi kopię dlatego słusznie Sąd I instancji wezwał skarżącego do przesłania jego oryginału lub pełnomocnictwa poświadczonego za zgodność z oryginałem. Tym samym argumentacja podnoszona w zażaleniu, że "pełnomocnictwo [...] stanowiło oryginał, wobec czego nie było konieczności poświadczania tego dokumentu za zgodność" jest pozbawiona podstaw.
Należy również zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób szczegółowy i wyraźny określało czynność, której dopełnienie stało się konieczne, termin wykonania wezwania oraz skutki braku wykonania wezwania.
Dopiero w zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik działający w imieniu skarżącego "z daleko idącej ostrożności procesowej" przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego mu przez W., wnosząc tym samym o nadanie sprawie dalszego biegu. W ocenie NSA złożenie ww. pełnomocnictwa na etapie postępowania drugoinstancyjnego jest spóźnione bowiem Naczelny Sąd Administracyjny ocenia zgodność z prawem postanowienia Sądu I instancji. Skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w przewidzianym terminie ustawowym, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie może podważyć argumentacja powoływania w zażaleniu iż, "pełnomocnictwo dołączone do akt postępowania administracyjnego nie stało na przeszkodzie rozpoznaniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, albowiem rozciągało się również na postępowanie przed sądami administracyjnymi". Okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych Sądowi I instancji wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., II FSK 3627/14). Treść przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Zatem obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z "pierwszą czynnością procesową"
Z powyższych względów postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny jedynie na marginesie zaznacza, że Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. dlatego też podnoszone w zażaleniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przez Sąd I instancji, na które według p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna - NSA traktuje jako oczywistą pomyłkę.
Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
PM