Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1447/08 Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. pozostawił bez rozpoznania wniosek E. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, iż pomimo wezwania zarządzeniem Sądu z dnia [...] maja 2008 r., skarżący nie wykazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wniosek skarżącego został więc uznany za dotknięty brakiem formalnym, wskutek czego zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie można mu było nadać prawidłowego biegu. Sąd nie mógł jednoznacznie stwierdzić czy wniosek został złożony w ustawowym terminie 7 dni, przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. W związku z powyższym niemożliwe było ocenienie czy wniosek ten należało traktować jako wniesiony w terminie, czy też jako spóźniony, a co za tym idzie podlegający odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Dlatego też przedmiotowy wniosek pozostawiono bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 49 § 2 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniesiono, że zarówno wniosek, jak i skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zawierały zgodnie z przepisami prośbę o przywrócenie terminu. Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż nie jest on władny do rozstrzygania czy wniosek został wniesiony w terminie, czy też był on spóźniony. Zdaniem E. P., niezgodne ze stanem faktycznym jest również twierdzenie, iż skarżący nie wykazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, bowiem ustała ona z chwilą napisania skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Podstawowy problem w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zaistniały podstawy do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, iż wniosek skarżącego dotknięty jest brakiem formalnym. Wnioskodawca, pomimo wezwania Sądu I instancji, nie wykazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Ponieważ w art. 87 § 1 p.p.s.a. wprost zostało wyrażone, że termin przewidziany na złożenie wniosku o przywrócenie terminu liczony jest od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi i wynosi 7 dni, Sąd I instancji winien wezwać stronę do uzupełnienia braków wniosku. Niewskazanie tego terminu należało bowiem traktować jako brak formalny, podlegający na zarządzenie sędziego usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego, przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. Natomiast z uwagi na okres, jaki upłynął pomiędzy doręczeniem skarżącemu ostatecznej decyzji a datą wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz wymóg zachowania siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., brak jest podstaw do przyjęcia domniemania, iż data wniesienia skargi jest datą ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż stronie, wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma, nie przysługuje żaden margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, gdyż wymienia ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane dla nadania sprawie dalszego biegu. Nie budzi zatem wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie została wykonana tylko część czynności wskazanych w wezwaniu sądowym. Nie można bowiem uznać za prawidłowe i wystarczające odniesienie się do powyższego wezwania poprzez wskazanie w piśmie skarżącego z dnia [...] czerwca 2008 r., że przedmiotowy wniosek dotyczył przywrócenia terminu do wniesienia skargi, lecz niepodanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej.
Zgodnie z treścią art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, zarządza się pozostawienie tego pisma bez rozpoznania. Dlatego też, mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z powodu nieuzupełnienia wszystkich braków formalnych w ustawowym terminie, pismo skarżącego nie mogło otrzymać prawidłowego biegu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na marginesie należy zwrócić uwagę, iż w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia zgodności z prawem zarządzenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Poza zakresem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje zaś kwestia zasadności samego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.