Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa T. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości, z tej przyczyny, że skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego od skargi wpisu.
Pismem z dnia 5 października 2007 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że od 10 sierpnia 2007 r. choruje na nerwicę i depresję, od 24 września 2007 r. do 1 października 2007 r. przebywał w szpitalu, a po wypisaniu jego stan zdrowia nie był najlepszy i nadal musiał stosować leki uspokajające, które wpływały negatywnie na zdolność rozumowania. Skarżący podał, że trudno mu było zrozumieć skierowane do niego pisma, a czytający je sąsiad błędnie mu doradził, że należy poczekać na formularz do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 594/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił wniosek. Uzasadniając postanowienie, Sąd pierwszej instancji wymienił przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności i wymogi formalne stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu. Sąd stwierdził, że długotrwała choroba nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. W odróżnieniu od nagłej choroby, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania czynności procesowej i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Jak wynika z karty informacyjnej, skarżący cierpiał na zespół uzależnienia alkoholowego, a nie jak wskazał na depresję i nerwicę, a w terminie do uiszczenia wpisu (11-17 września 2007 r.) nie przebywał w szpitalu. Również powoływanie się na błędną poradę sąsiada nie ma w tym przypadku znaczenia ponieważ pisma były sformułowane w sposób jasny i zawierały pouczenie o skutkach nieuiszczenia wpisu.
Ze skierowanego do skarżącego odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie wynika, aby Sąd miał dodatkowo przesyłać stronie skarżącej formularz wpłaty. Przeciwnie, zarządzenie zawiera wskazanie, że wymienioną w nim kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w piśmie przewodnim Sąd pouczył skarżącego, że w dowodzie wpłaty należy powołać sygnaturę akt sprawy, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpłaty decyduje data jej uiszczenia oraz, że za datę uiszczenia wpłaty przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu jak również na rachunek bankowy Sądu w banku lub urzędzie pocztowym.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
S. K. wniósł zażalenie na to postanowienie domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podał, że od dwóch lat cierpi na nerwicę pourazową po przebytym wypadku, ma zaniki pamięci, trudności w zrozumieniu przeczytanego tekstu oraz od czasu do czasu ataki padaczki. Ponadto ma on pod opieką chorą matkę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązkiem strony jest dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Niewywiązanie się z tego obowiązku sprawia, że czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.).
W sytuacji gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu, przy czym to strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy procesowej). To zatem strona musi uprawdopodobnić, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki obligujące Sąd do przywrócenia terminu, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem braku winy. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji - z karty informacyjnej wynika, że skarżący cierpiał na zespół uzależnienia alkoholowego, a nie jak wskazał na depresję i nerwicę, a w terminie do uiszczenia wpisu (11-17 września 2007 r.) nie przebywał w szpitalu. Ustosunkowując się do powoływanych przez skarżącego trudności w zrozumieniu tekstu wezwania do uiszczenia wpisu należy podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., że pisma skierowane do skarżącego były sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a także zawierały niezbędne pouczenia.
W zażaleniu, ponad dotychczasową argumentację, S. K. podał, że ma pod opieką chorą matkę. Jednak i ta okoliczność nie uprawdopodabnia braku winy w niedokonaniu w terminie czynności uiszczenia wpisu sądowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, należało na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalić.