Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W z dnia [...] kwietnia 2014 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a zarządzeniem z dnia 28 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Wałbrzychu wyznaczyła skarżącemu adwokata z urzędu.
W skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 29 października 2014 r., oddalającego skargę na oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia orzeczenie Dyrektora Izby Skarbowej we W, W S zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W umarzając postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie skarżący korzysta z przyznanego mu już wcześniej prawa pomocy, i to w pełnym zakresie. Nadal są zatem zachowane, przysługujące stronie gwarancje realizacji prawa do sądu.
Odnosząc się do wniosku o zmianę osoby wyznaczonego z urzędu adwokata, Sąd przypomniał, że nie ma do tego kompetencji. Podejmowanie decyzji w tym zakresie należy do organu samorządu zawodowego.
W S zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu wyraził swoje niezadowolenie z przebiegu postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak słusznie wskazał Sąd I instancji w niniejszej sprawie, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie to stało się podstawą do zwrócenia się przez Sąd I instancji do Okręgowej Rady Adwokackiej w Wałbrzychu o wyznaczenie dla skarżącego pełnomocnika.
Stosownie do przepisu art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., postanowienie od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Z uwagi na powyższe, żądanie skarżącego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata zawarte w obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania mu prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe.
Przyznanie przez sąd administracyjny prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest jednoznaczne z przyznaniem danemu podmiotowi prawa do bycia reprezentowanym w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym bezpłatnie przez osobę będącą profesjonalnym pełnomocnikiem, czyli w tej sprawie przez adwokata. Nie sprowadza się ono natomiast do ustanowienia pełnomocnikiem konkretnej osoby. W konsekwencji kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy nie mogą wywołać efektu oczekiwanego przez skarżącego, a wiec zmiany osoby, która świadczy na jego rzecz usługi w ramach prawa pomocy. Wynika to z faktu, że sąd przyznaje swoim postanowieniem prawo do bycia reprezentowanym, które - jeśli nie zostało cofnięte przez sąd (art. 249 p.p.s.a.) - obowiązuje w toku całego postępowania bez względu na to, czy strona zrezygnowała z usług konkretnego adwokata.
Sąd nie ma natomiast żadnego wpływu na to, kto będzie osobiście pomoc na rzecz strony świadczył. W sytuacji gdy strona, której przyznano prawo pomocy, ma zastrzeżenia do sposobu reprezentowania jej interesów przez wyznaczonego dla niej pełnomocnika, może zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego ze skargą na występującego w jej imieniu pełnomocnika lub z wnioskiem o jego zmianę.
W związku z powyższym Sąd I instancji prawidłowo umorzył postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż postępowanie było bezprzedmiotowe.
Wobec wykazania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.