Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2750/15, odrzucił skargę [...] na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że [...] w dniu 8 czerwca 2015 r. (data nadania) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej skargę na ww. decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2015 r.
Organ administracji doręczył zaskarżoną decyzję w dniu 6 maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach administracyjnych). Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłkę odebrał [...].
Sąd I instancji stwierdził, że wskazany w ustawie termin na wniesienie skargi do sądu upłynął w dniu 5 czerwca 2015 r. (piątek). W treści decyzji zawarto pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu w dniu 8 czerwca 2015 r., co oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec tego podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że niedopatrzenie i przekroczenie terminu złożenia skargi do WSA o jeden dzień nie może spowodować pozbawienia strony możliwości sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 kwietnia 2015 r. została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 6 maja 2015 r. Tymczasem skarga została złożona w dniu 8 czerwca 2015 r., więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie kwestionuje, że wniósł ją po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Podaje jedynie okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia skargi. Ta argumentacja nie może jednak podlegać ocenie w niniejszym postanowieniu, lecz w postępowaniu dotyczącym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Taki też wniosek skarżący zawarł w rozpoznawanym zażaleniu.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zatem okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu do wniesienia skargi były badane przez WSA w Warszawie w postępowaniu zakończonym ww. postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.