Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1895/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił zażalenie J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 grudnia 2011 r. odrzucającego skargę J. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 8 listopada 2010 r. ze względu na nieuiszczenie przez niego wpisu sądowego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego pouczając o prawie złożenia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 14 grudnia 2011 r. skarżący, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę. W tej sytuacji Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem odrzucił to zażalenie, ponieważ postanowienie o odrzuceniu skargi, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym Sąd, doręczając odpis tego postanowienia, pouczył skarżącego.
W żadnym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca nie przewidział zażalenia na postanowienie odrzucające skargę, zatem należało je odrzucić jako niedopuszczalne, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a.
J. S., działając przez pełnomocnika, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że splot następujących po sobie w krótkim czasie kolejnych zdarzeń dotyczących jego mocodawcy (jak zablokowanie konta bankowego skarżącego, uiszczenie wpisu od skargi po terminie, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, otrzymanie postanowienia o odrzuceniu skargi), bezzwłoczne podejmowanie czynności przez pełnomocnika spowodowały pomyłkę przy interpretacji postanowienia z dnia 6 grudnia 2011 r. i przesłanie w odpowiedzi na to postanowienie zażalenia a nie skargi kasacyjnej. Pomyłka interpretacyjna spowodowana była także zaskoczeniem wynikającym ze zdarzeń dotyczący Mocodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w sytuacjach przewidzianych w art. 194 p.p.s.a.
Natomiast z art. 34 p.p.s.a. wynika, że strona może działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocnika. Następstwem udzielenia pełnomocnictwa jest powstanie po stronie pełnomocnika uprawnienia do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, a ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego ponosi mocodawca (skarżący).
W rozpoznawanej sprawie skarżącego reprezentuje profesjonalny pełnomocnik – rzecznik patentowy, który działa w jego imieniu (jak wynika z akt administracyjnych) już kilka lat, a pełnomocnictwo ma charakter ogólny, czyli obejmuje więc z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności. Pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z wyraźnym pouczeniem o następującej treści: "Na powyższe postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu." W dalszej części pouczenie zawiera informację o skutkach nieterminowego wniesienia skargi kasacyjnej, informację o sposobie jej sporządzenia, jak również informację o prawie przyznawania prawa pomocy, oraz że strony i ich przedstawiciele mają obowiązek informować Sąd o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania i skutkach zaniedbania tego obowiązku.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego załączone do odpisu skargi kasacyjnej pouczenie jest jasne, klarowne i nie wymaga specjalnego wysiłku ani szczególnej interpretacji, a jedynie należało je dokładnie przeczytać i zastosować się do jego treści. W pouczeniu tym brak jakiegokolwiek nawet odnośnika to wyrazu "zażalenie", które mogłoby wprowadzać pouczaną stronę w błąd. W tej sytacji sporządzenie i przesłanie do Sądu przez pełnomocnika skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi świadczy o rażącym zaniedbaniu przez niego sprawy swojego mocodawcy i niczym nie uzasadnia uwzględnienie jego argumentu o splocie niekorzystnych zdarzeń i pomyłce w interpretacji pouczenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.