Postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., II GZ 2/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. W. – P.H.U. Transport Ciężarowy Kwiaciarnia "O." z siedzibą we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1697/07 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. W. – P.H.U. Transport Ciężarowy Kwiaciarnia "O." z siedzibą we W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: Oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Maria Myślińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1697/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek K. W. - P.H.U. Transport Ciężarowy Kwiaciarnia "O." – dalej: K. W. - o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] z następującym uzasadnieniem:

Dnia 23 sierpnia 2007 r. (data stempla pocztowego) K. W. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nakładającą na niego karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wniosek o przywrócenie terminu skarżący uzasadnił tym, że w okresie biegu terminu do zaskarżenia decyzji był niezdolny do pracy, bowiem musiał opiekować się swoją córką, która uległa wypadkowi komunikacyjnemu. Przedstawił kserokopie dokumentacji lekarskiej dotyczącej jego córki oraz zaświadczeń lekarskich o niezdolności do pracy za okresy: od dnia [...] lipca do dnia [...] sierpnia 2007 r. oraz od dnia [...] sierpnia do dnia [...] sierpnia 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podkreślił, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – czynność w postępowaniu sądowy podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 i § 3 cyt. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z treści pisma skarżącego wynika, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 20 sierpnia 2007 r. Zatem pierwszym dniem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu był 21 sierpnia, ostatnim zaś – 27 sierpnia 2007 r. Wniosek o przywrócenie terminu, skierowany bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skarżący złożył w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 sierpnia 2007 r.

W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 sierpnia 2007 r., wniosek wraz ze skargą przesłano do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

W ocenie Sądu I instancji skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 87 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia tego wniosku decyduje data jego nadania przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przesłał wspomniany wniosek wraz ze skargą do organu w dniu 28 sierpnia 2007 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego do złożenia przedmiotowego wniosku.

Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że mimo omyłki w ustaleniu właściwego organu, pismo wpłynęło do Sądu w terminie (tj. nadane w publicznej placówce pocztowej dnia 23 sierpnia 2007 r.) umożliwiającym przesłanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosku ze skargą najpóźniej do dnia 27 sierpnia 2007 r.

Skarżący podkreślił, iż przepisy prawa nie wskazują na możliwość odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu w przedmiotowej sytuacji albowiem art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana.

W ocenie autora zażalenia Sąd przez swoją opieszałość (przesyłając wniosek dzień po upływie terminu tj. 28 sierpnia 2007 r.) spowodował powstanie ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Sąd działał w pełnym przeświadczeniu, iż termin do złożenia wniosku upłynął i jego czynność w sposób oczywisty będzie bezskuteczna.

Zdaniem skarżącego składając wniosek o przywrócenie terminu w Sądzie, w którym czynność miała być dokonana jednakże za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zachował termin do złożenia wniosku, któremu powinno nadać się bieg, gdyż była to czynność pozostająca w mocy zgodnie z art. 59 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy przesłanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wniosku do organu nie ma wpływu na 7-dniowy termin do złożenia wniosku, który został zachowany, albowiem samo przekazanie wniosku jest czynnością proceduralną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu a uchybienie dla strony powoduje ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Sformułowanie "łącznie" oznacza, iż w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, należy odmówić przywrócenia terminu.

Zgodnie z art. 87 § 3 cyt. ustawy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (w niniejszej sprawie był to Główny Inspektor Transportu Drogowego).

W rozpatrywanej sprawie należy wskazać, iż Sąd I instancji zastosował najkorzystniejszy okres biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję dla skarżącego. Sąd uwzględnił niekorzystne okoliczności w okresie biegu terminu do wniesienia skargi, iż skarżący był niezdolny do pracy z powodu opieki nad córką, która uległa wypadkowi komunikacyjnemu. Zatem pierwszym dniem terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu był 21 sierpnia 2007 r.

Skarżący już od dnia doręczenia decyzji (tj. od dnia 25 czerwca 2007 r. – data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji organu) był należycie pouczony o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w terminie 30 dni za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Składając stosowną skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia bezpośrednio do Sądu skarżący dokonał tych czynności z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 87 § 3 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a.

Przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez skarżącego dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Skarżący właściwie został pouczony o możliwości i trybie wniesienia skargi na decyzję, którego zawinione niezastosowanie pociągnęło za sobą ujemne skutki w postaci uchybienia terminu.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.