Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 278/09 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie płatności do gospodarstwa niskotowarowego.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia [...] lutego 2014 r. (data pisma) M. G. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 30 czerwca 2009 r. Do pisma załączył wniosek o uzupełnienie wyroku.
We wniosku o przywrócenie terminu M. G. podał, że Sąd ustalając wysokość kosztów postępowania, jakie poniósł w sprawie, nie uwzględnił kwoty 100 zł, z tytułu opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wyroku z uzasadnieniem.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej w świetle przesłanki z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a), to jest braku winy w uchybieniu terminu, wymaga uprzedniego zbadania dopuszczalności tego wniosku. Z uwagi na to, Sąd wskazał na treść art. art. 87 § 5 p.p.s.a, który stanowi, że po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Sąd podniósł, że jeżeli z informacji przedstawionych przez stronę wynika, że w sprawie wystąpił przypadek wyjątkowy, wniosek taki można merytorycznie rozpoznać, jeśli natomiast sytuacja taka nie ma miejsca, wniosek należy odrzucić jako niedopuszczalny stosownie do treści art. 88 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku ogłoszonego w dniu 30 czerwca 2009 r. upływał w dniu 14 lipca 2009 r., zaś pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o uzupełnienie wyroku zostało złożone w dniu 21 lutego 2014 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym).
Ponadto, w ocenie Sądu i instancji, skarżący nie wskazał na żadne wyjątkowe okoliczności, które mogłyby usprawiedliwiać przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
II
M. G. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku, a także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu wpisu od zażalenia uiszczonego na wezwanie Sądu.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 278/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zasądził na rzecz M. G. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrok wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej odebrał pełnomocnik skarżącego, jego ojciec – J. G. w dniu 21 września 2009 r.
Następnie 6 grudnia 2013 r. M. G. złożył wniosek o korektę zasądzonej kwoty, jako właściwą wskazując 300 zł, doprecyzowany pismem z 18 stycznia 2014 r. Postanowieniem z 30 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalając wniosek stwierdził, że z jego treści nie wynikało żądanie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, ale de facto było to żądanie zmiany merytorycznej treści orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych, dla której to sytuacji właściwym trybem weryfikacji jest – jeśli strona nie wnosi skargi kasacyjnej – wniesienie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z 17 lutego 2014 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 lutego 2014 r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 278/09, wraz z wnioskiem o uzupełnienie.
W tak ustalonym stanie faktycznym, bezsporne jest, że złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku nastąpiło ze znacznym przekroczeniem przewidzianego w art. 157 § 1 p.p.s.a. terminu, który upłynął w dniu 14 lipca 2009 r.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku, jednakże uczynił to po upływie roku od uchybionego terminu, co zgodnie z treścią § 5 powołanego przepisu wymaga wykazania zaistnienia wyjątkowego przypadku.
W orzecznictwie przyjmuje się, że "przez wyjątkowy przypadek należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie" (m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 129/2011; z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, publ. w CBOSA).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z wniosku strony nie wynika, aby wystąpiły nadzwyczajne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku we właściwym terminie. Bezsprzecznie za taką okoliczność wyjątkowej wagi nie może być uznana, jak trafnie wywiódł Sąd I instancji, wskazywana jako przyczyna uchybienia terminu, nieznajomość prawa skarżącego i jego pełnomocnika.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są prawem powszechnie obowiązującym, zostały opublikowane w Dzienniku Ustaw zgodnie z zasadami publikacji aktów normatywnych i każdy może zapoznać się z ich treścią.
W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalny, i jako taki zgodnie z art. 88 p.p.s.a. podlegał on odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.