Uzasadnienie
P. D. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej.
Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego.
Pismem z dnia [...] października 2018 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, że w zakreślonym przez Sąd terminie bardzo ciężko chorował w związku z zaostrzeniem się stanu depresyjnego. Skarżący podniósł, że w okresie tym był w trakcie leczenia farmakologicznego przyjmując bardzo silne leki, które wywołały u niego bardzo wiele skutków ubocznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 29 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 783/18 na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że twierdzenia skarżącego nie zasługują na uwzględnienie i wskazał, że w okresie kiedy zostało do niego wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu nastąpiło zaostrzenie jego stanu depresyjnego, które uniemożliwiło mu odebranie przesyłki listowej zawierającej to wezwanie i jego wykonanie. Skarżący nie przedłożył Sądowi żadnych dokumentów z których wynikałoby, że nie był w stanie podjąć żadnych czynności.
WSA w Krakowie podkreślił, że przesłankę uzasadniającą wniosek o przywrócenie terminu może stanowić jedynie choroba, która ma charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Zatem wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogły być traktowane jako świadczące o braku winy w uchybieniu terminu skoro nie zostały poparte stosowną dokumentacją lekarską.
P. D. złożył zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia [...] listopada 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie.
W uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg swojej choroby oraz opisał uciążliwości tej choroby oraz jej wpływu na funkcjonowanie i kierowanie własnymi sprawami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 p.p.s.a. warunkami przywrócenia uchybionego terminu są: złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, czyli niespełnienie chociażby jednej z nich powoduje, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony. W sytuacji zatem, gdy skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych poprzez uiszczenie wpisu, niedostatecznie umotywował niezawinione jego zdaniem uchybienie, wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Sąd I instancji zasadnie zatem odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione przez skarżącego dolegliwości złego stanu zdrowia (depresja), występujące zaburzenia adaptacyjne, w sytuacji nie przedstawienia jakiejkolwiek dokumentacji odnoszącej się do podniesionych kwestii nie może stanowić obiektywnej i niemożliwej do przezwyciężenia przyczyny, która mogłaby przeszkodzić skarżącemu w dochowaniu należytej staranności i uiszczenia wpisu w terminie.
W związku z powyższym zauważyć należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14).
Skoro więc z akt sprawy wynika, że skarżący do rozpoznawanego zażalenia nie przedłożył dokumentacji medycznej czy też zwolnień lekarskich, które dokumentowałyby, że w terminie do dokonania czynności był, jak sam pisze "z zaostrzeniem stanu depresyjnego, lęków z obniżeniem nastroju" oraz przyjmował leki farmakologiczne – bardzo silne, które wywierały i wywierają na jego osobę bardzo wiele skutków ubocznych, to tym samym brak jest podstaw do uznania, że skarżący nie mógł uiścić wpisu sądowego.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.