Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Go 499/07 odrzucił wniosek R. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w określonej wysokości i we wskazanym terminie skarżący dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 25 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi. Ponieważ z akt sądowych wynika, iż postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 lutego 2008 r., dzień ten należało uznać za dzień, w którym ustały przyczyny uchybienia terminowi. W treści orzeczenia wskazano bowiem przyczyny odrzucenia, tj. fakt nieuiszczenia wpisu w określonej wysokości i terminie.
W związku z powyższym Sąd podniósł, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu upłynął w dniu 15 lutego 2008 r. Ponieważ wniosek ten został nadany przez skarżącego w placówce pocztowej w dniu 19 lutego 2008 r., Sąd I instancji uznał go za spóźniony i jako taki odrzucił.
Na powyższe postanowienie R. D. wniósł zażalenie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie dołączone zostało pouczenie o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej oraz wystąpienia o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W dniu 15 lutego 2008 r. skarżący wystąpił zatem z wnioskiem o ustanowienie adwokata, a następnie na skutek uzyskania prywatnej porady prawnej złożył wniosek o przywrócenie terminu oraz skierował skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem skarżącego, już sam wniosek o przyznanie prawa pomocy przerywał bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Podnieść należy, iż podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile jego uchybienie było niezawinione przez stronę.
Natomiast stosownie do postanowień art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Ponadto na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2). Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Przenosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi był dzień, w którym skarżącemu zostało doręczone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi. W treści uzasadnienia tego orzeczenia Sąd stwierdził bowiem, że przyczyną odrzucenia skargi jest okoliczność nieuiszczenia wpisu w określonej wysokości i terminie. Skoro zatem przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie ustała w dniu 8 lutego 2008 r., tj. w dniu doręczenia skarżącemu wspomnianego postanowienia, stwierdzić należy, że w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej strona powinna była złożyć najpóźniej w dniu 15 lutego 2008 r.
Ponieważ skarżący przedmiotowy wniosek nadał w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 19 lutego 2008 r., natomiast siedmiodniowy termin do jego skutecznego złożenia upływał w dniu 15 lutego 2008 r., stwierdzić należy, że wniosek ten został złożony po upływie ustawowego terminu. Dlatego też w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji – na mocy art. 88 p.p.s.a. – zasadnie odrzucił wniosek strony skarżącej jako spóźniony, nie badając przy tym jego merytorycznej zasadności.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.