Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił R. S. wstrzymania wykonania decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 14.500 złotych za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Wyjaśniając podstawę faktyczną rozstrzygnięcia Sąd podał, że w swojej skardze R. S. podniósł, iż jest emerytem i z tego tytułu uzyskuje świadczenie w wysokości 1.200 złotych netto, prowadzona przez niego działalność gospodarcza została wyrejestrowana z dniem [...] lutego 2010 r., zaś żadnych innych dochodów nie posiada. W kolejnym piśmie R. S. wniósł prośbę o zawieszenie postępowania egzekucyjnego co do kwoty 14.500 złotych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wezwał skarżącego do uzupełnienia powyższego pisma przez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, a jeżeli tak, to czy w całości, czy w części, a także do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji oraz do nadesłania odpisu wniosku. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący wskazał, iż w skardze opisał swoją sytuację materialną, a także nadmienił, że posiada z żoną rozdzielność majątkową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podał, iż w jego ocenie skarżący nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zaniechał również wyczerpującego uzasadnienia wniosku w tym zakresie.
II
Od powyższego postanowienia R. S. złożył pismo nazwane odwołaniem, w którym zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Wskazał, że w aktach znajdują się dokumenty potwierdzające jego sytuację. Stwierdził, że ze skromnej emerytury nie jest w stanie spłacić kwoty kary, zaś żadnego innego źródła dochodu nie posiada.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie R. S. nie przedstawił racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Za niewystarczające należy bowiem uznać ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że nie jest w stanie uiścić kary w określonej wysokości ze skromnej emerytury. Wbrew twierdzeniom skarżącego w aktach sprawy nie znajdują się dokumenty, które miałyby potwierdzać spełnianie przez niego przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. R. S. jedynie zadeklarował istnienie w aktach dokumentów, mających potwierdzać jego sytuację, jednakże dokumentów tych Naczelny Sąd Administracyjny się nie dopatrzył. Skarżący nie wykazał zatem, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.