Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 r. przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz termin do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Ł. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Ł. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W dniu 30 stycznia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Sąd pierwszej instancji uznał wniosek strony za zasadny.
WSA w Łodzi wskazał, że okolicznością bezsporną jest, to że pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej miało miejsce w dniu 17 grudnia 2014 r., drugie w dniu 29 grudnia 2014 r., zaś sam zwrot przesyłki w dniu 7 stycznia 2015 r. Pełnomocnik na poparcie swojego stanowiska wskazała, że w dniu 24 grudnia 2014 r., tj. w czasie, gdy przesyłka z sądu, zawierająca wezwania, znajdowała się już w placówce pocztowej, odbierała całą skierowaną do niej korespondencję i została wprowadzona w błąd przez pracownika placówki pocztowej przez co jej nie odebrała. Nie miała zatem świadomości, że już rozpoczął swój bieg określony w art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. czternastodniowy termin wraz z upływem, którego ziściła się fikcja doręczenia przewidziana w art. 73 § 4 p.p.s.a., a następnie, że rozpoczął się bieg siedmiodniowego terminu do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego, który zakończył swój bieg w dniu 7 stycznia 2015 r. Twierdzenia, że nie mogła wiedzieć o przesyłce zawierającej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na błąd pracownika urzędu pocztowego, pełnomocnik uprawdopodobniła pismem Poczty Polskiej S.A. z dnia 27 stycznia 2015 r. Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż z pisma wynika, że w dniu 24 grudnia 2014 r. podczas odbioru przez pełnomocnika korespondencji w urzędzie pocztowym pracownik nie zachował należytej staranności przy wyszukiwaniu przesyłki zawierającej powyższe wezwania.
Sąd pierwszej instancji podsumowując wskazał, że pełnomocnik nie miała podstaw przypuszczać, że to w dniu 31 grudnia 2014 r. ziściła się fikcja doręczenia wezwań przewidziana w art. 73 § 4 p.p.s.a. i od tego dnia winna liczyć termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z unormowaniem zawartym w art. 73 p.p.s.a. dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce. O ile zatem błąd pracownika urzędu pocztowego przy wyszukiwaniu przesyłki nie mógł zmienić biegu ustawowego terminu do odbioru przesyłki, to mógł on mieć istotny wpływ na ocenę zaistniałej sytuacji i zachowanie pełnomocnika w świetle przesłanki braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji złożył Dyrektor Ł. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł.. Wniósł o uchylenie postanowienie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. i art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 88 p.p.s.a poprzez jego niezastosowanie.
W ocenie strony wnoszącej zażalenie, wniosek o przywrócenie terminu został złożony z naruszeniem terminu do jego złożenia, gdyż pełnomocnik strony skarżącej, już w dniu 8 stycznia 2015 roku wiedział o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Organ podkreślił również, że pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał, że dochował staranności wymaganej od profesjonalisty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, Nr 23, s. 1059).
W przedmiotowej sprawie WSA w Łodzi, wbrew zarzutom podniesionym w złożonym zażaleniu, prawidłowo uznał, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu oraz w terminie przewidzianym w wyżej wskazanych przepisach złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Brak winy uprawdopodobniony został przez pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 27 stycznia 2015 r., w którym wyraźnie stwierdzono, że podczas odbioru przez pełnomocnika korespondencji w urzędzie pocztowym pracownik poczty nie zachował należytej staranności przy wyszukiwaniu przesyłki zawierające przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z tym, nie można zarzucać pełnomocnikowi niedołożenie należytej staranności wymaganej od profesjonalisty gdyż to błąd pracownika poczty a nie samego pełnomocnika, spowodował, iż przesyłka nie została odebrana w terminie.
Odnosząc się natomiast do drugiego zarzutu dotyczącego przekroczenia 7 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż pełnomocnik pomimo, iż znała numer przesyłki oraz uzyskała informację 8 stycznia 2015 r. od pracownika sądu dotyczącą nadania przesyłki, to w dalszym ciągu nie wiedziała jakiej treści jest pismo przesłane przez Sąd i w związku z tym nie można było wymagać od pełnomocnika uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie – gdyż nie znała treści przedmiotowego zarządzenia. Podkreślić należy również, że przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi została zwrócona nadawcy 7 stycznia 2015 r., a więc pełnomocnik nie miała możliwości, pomimo wiedzy o numerze przesyłki, odebrania jej z urzędu pocztowego.
W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż bieg 7 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął biec od daty otrzymania postanowienia Sądu z dnia 23 stycznia 2015 r. o dorzucenie skargi. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został 30 stycznia 2015 r. a więc zgodni z wymaganiami zawartymi w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.