Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 126/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu wniosku Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 126/10, w sprawie ze skargi Rz. Sp. z o.o. w Rz. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych środków spożywczych, odmówił sporządzenia uzasadnienia.
W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. Rz. Sp. z o.o. z siedzibą w Rz. złożyła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu zafałszowanych środków spożywczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 7 maja 2010 r. oddalił skargę
Pismem z dnia 12 maja 2010 r., oznaczonym sygn. akt VI SA/Wa 125/10 profesjonalny pełnomocnik organu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Niniejszy wniosek został dołączony do sprawy o wskazanej w nim sygnaturze akt.
Pismem opatrzonym sygn. akt VI SA/Wa 126/10 z dnia 20 maja 2010 r. pełnomocnik organu sprostował powyższy wniosek w ten sposób, że w miejsce, jak podał, omyłkowo wpisanej sygn. akt VI SA/Wa 125/10 wpisał sygn. akt VI SA/Wa 126/10. Jako uzasadnienie wskazał, że wymienione sprawy były powiązane merytorycznie i dlatego podał błędnie sygnaturę sprawy VI SA/Wa 125/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmawiając sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie VI SA/Wa 126/10, przytoczył treść art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oraz wskazał, iż wyrok w przedmiotowej sprawie został ogłoszony w dniu 7 maja 2010 r. zatem termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upłynął w dniu 14 maja 2010 r. W tym terminie organ wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 126/10 nie złożył.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż w dniu 12 maja 2010 r. złożony został wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 125/10, taką też sygnaturą oznaczono opłatę kancelaryjną. Dopiero zaś w piśmie złożonym w dniu 20 maja 2010 r. organ wyjaśnił, że wniosek złożony w sprawie VI SA/Wa 125/10 w istocie dotyczy sprawy VI SA/Wa 126/10 i obejmował żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego w tej sprawie. Pismo to, w ocenie Sądu pierwszej instancji, zostało jednak złożone po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a.
Zażaleniem pełnomocnik Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu podniesiono, iż pismem z dnia 12 maja 2010 r. Prezes UOKiK złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 maja 2010 r., wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 126/10. W piśmie tym wskazano w sposób prawidłowy strony postępowania oraz datę ogłoszenia wyroku, pismo podpisał ustanowiony w sprawie pełnomocnik i złożył je do właściwego sądu. Omyłkowo jednak, zamiast sygnatury VI SA/Wa 126/10 wpisano sygnaturę VI SA/Wa 125/10 dotyczącą sprawy wcześniej zakończonej pomiędzy stronami wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010 r. Żalący wskazał również, że w dniu 17 maja 2010 r., po potrzymaniu wezwania wysłanego przez Sąd w sprawie VI SA/Wa 125/10 do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania organu w tej sprawie, pełnomocnik organu zorientował się, iż doszło do omyłki w oznaczeniu sygnatury akt podanej we wniosku z dnia 12 maja 2010 r., w związku z czym niezwłocznie złożono pismo z dnia 20 maja 2010 r. prostujące wskazaną omyłkę.
W ocenie autora zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny zupełnie bezpodstawnie potraktował powyższe pismo jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i ocenił, iż ów wniosek został złożony po terminie. Zdaniem żalącego, oceniając treść wskazanego wniosku z dnia 12 maja 2010 r. Sąd pierwszej instancji powinien był kierować się pełną jego treścią, wszystkimi okolicznościami sprawy, a nie jedynie omyłką w oznaczeniu sygnatury. Ponadto wskazano na okoliczność, iż podobna omyłka zaistniała już we wcześniejszym piśmie złożonym w tej sprawie, zawierającym załącznik do protokołu rozprawy z dnia 26 kwietnia 2010 r. Podkreślono, że w tym jednak przypadku WSA nie miał wątpliwości i pomimo tejże pomyłki uznał pismo za skutecznie złożone i załączył je do akt postępowania w sprawie VI SA/Wa 126/10.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach w których oddalono skargę uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wniosek, o którym mowa w powyższym przepisie, powinien odpowiadać wymogom jakie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym nakłada na pisma w postępowaniu sądowym. Poza wymienionymi w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. wymogami, dalsze pisma składane przez stronę powinny zawierać sygnaturę sprawy. Jak wskazuje się w doktrynie wymóg ten ma na celu szybkie przyporządkowanie pisma do właściwych akt sprawy i nadanie im biegu (Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata komentarz LEX 2009).
W okolicznościach niniejszej sprawy, gdzie Sąd pierwszej instancji wniosek strony z dnia 12 maja 2010 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku dołączył do sprawy VI SA/Wa 125/10 twierdząc, że pismo organu z dnia 20 maja 2010 r. prostujące omyłkę w oznaczeniu sygnatury sprawy zostało złożone po upływie terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a., uznając tym samym to pismo (20 maja 2010 r.) za właściwy wniosek w przedmiocie uzasadnienia wyroku, twierdzenia pełnomocnika organu podniesione w zażaleniu uznać należy za trafne.
W uzasadnieniu zażalenia powołano się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 216/08, w którym Sąd ten uchylił postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu wskazania w niej błędnej sygnatury sprawy. Jakkolwiek w treści tego orzeczenia, na co wskazuje autor zażalenia, nie wyrażono wprost opinii, iż pomyłka w oznaczeniu sygnatury akt sprawy nie powinna mieć decydującego znaczenia dla skuteczności złożenia pisma a skuteczność złożenia pisma należy oceniać biorąc pod uwagę całą treść tego pisma jak również okoliczności towarzyszące jego złożeniu, to jednak analiza tego postanowienia prowadzi do takich właśnie wniosków.
Wobec powyższego, a w szczególności wobec faktu, iż pełnomocnik organu we wniosku z dnia 12 maja 2010 r. oznaczył prawidłowo strony postępowania, a w szczególności datę wydanego w sprawie orzeczenia oraz faktu, iż w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 125/10, którego sygnaturę omyłkowo wskazano we wniosku, wyrok wydano w dniu 13 kwietnia 2010 r., uznać należało, iż Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że wskazany wniosek dotyczył sprawy o wskazanej w nim sygnaturze, jak również błędnie uznał pismo pełnomocnika organu z dnia 20 maja 2010 r. za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 126/10, czego konsekwencją było przyjęcie, iż został on złożony po terminie określonym w art. 141 § 2 p.p.s.a.
Zauważyć również należy, że zajęte w powołanym orzeczeniu NSA (sygn. akt II FZ 2160/08), stanowisko nie zwalnia bynajmniej strony od obowiązku jaki nakłada art. 46 § 2 p.p.s.a. w zakresie opatrywania kolejnych pism sygnaturą, w szczególności jeśli strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jednak, w przedmiotowej sprawie stanowisko Sądu pierwszej instancji, co do wymogów formalnych pisma, w sytuacji gdy w tej samej sprawie, pismo pochodzące od tej samej strony - organu, zawierające ten sam błąd, tj. błędne wskazanie sygnatury, zostało prawidłowo dołączone do akt sprawy nie zaś do sprawy o sygnaturze wskazanej w piśmie strony, a więc do spraw VI SA/Wa 125/10, doprowadziło do niezasadnej odmowy sporządzenia uzasadnienia orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 126/10.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.