Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1473/18 w sprawie ze skargi P B na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych.
Sąd I instancji podał, że do skargi kasacyjnej organu nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania organu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika organu do nadesłania oryginału (lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii) pełnomocnictwa udzielonego przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną Izby Architektów RP zgodnie z przepisami art. 36 w zw. z art. 31 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1725). Zakreślono termin 7 dni na wykonanie wezwania.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że doręczono je pełnomocnikowi dnia 12 kwietnia 2019 r., zatem termin na do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął dnia 19 kwietnia 2019 r.
W zakreślonym terminie Komisja przesłała pełnomocnictwo oraz wyjaśniła, że zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa, do składania oświadczeń woli w imieniu Rady uprawnieni są działający łącznie dwaj członkowie prezydium, w tym prezes lub wiceprezes.
WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną powołując się na okoliczność, że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego tej skargi.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 35 §1 p.p.s.a. Komisja wskazała, że zgodnie z art. 33 ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa organem kierującym działalnością samorządu zawodowego architektów jest Krajowa Rada Izby Architektów. Zgodnie z art. 32 ust. 4 tej ustawy, do składania oświadczeń woli w imieniu Rady uprawnieni są działający łącznie dwaj członkowie prezydium, w tym prezes lub wiceprezes. Przedłożone pełnomocnictwo zostało podpisane zgodnie z tą zasadą reprezentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jeżeli strona nie uzupełniła braków skargi, podlega ona odrzuceniu.
Art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym (art. 48 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a który uniemożliwia nadanie skardze biegu, jest brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje sąd do jej odrzucenia.
W rozpoznawanej sprawie Komisja nie kwestionuje okoliczności, że otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Podnosi, że zgodnie z art. 33 ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa organem kierującym działalnością samorządu zawodowego architektów jest Krajowa Rada Izby Architektów. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 tej ustawy, do składania oświadczeń woli w imieniu Rady uprawnieni są działający łącznie dwaj członkowie prezydium, w tym prezes lub wiceprezes. Przedłożone pełnomocnictwo zostało podpisane zgodnie z tą zasadą reprezentacji.
Zdaniem NSA, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało sformułowane nieprecyzyjnie. W wezwaniu wskazano na konieczność nadesłania oryginału (lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii) pełnomocnictwa udzielonego przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną Izby Architektów RP zgodnie z art. 36 w zw. z art. 31 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. W ocenie NSA z przepisów tych nie wynika jednoznacznie, o jaki konkretnie brak pełnomocnictwa chodziło w wezwaniu.
W związku z tym, że wezwanie nie określało słownie jaki konkretnie brak pełnomocnictwa występuje w niniejszej sprawie, brak ten nie został uzupełniony. W odpowiedzi Komisja przesłała ponownie pełnomocnictwo wraz z wyjaśnieniem, że jest ono zgodne z przepisami ustawy o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa.
Również Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia nie wskazał o jaki konkretnie bak pełnomocnictwa chodziło, a jedynie przytoczył ponownie numery przepisów które były przywołane w wezwaniu, nie precyzując stronie skarżącej dlaczego nadesłane przez nią pełnomocnictwo było niewystarczające.
Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi jak i skargi kasacyjnej. Skarżąca próbowała ustosunkować się do wezwania sądu, jednakże w związku z nieprecyzyjnym sformułowaniem wezwania, nie wykonała tego wezwania w sposób właściwy. Nie może zatem ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z nieprecyzyjnego określenia braku podlegającego uzupełnieniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.