Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II GZ 21/08 odrzucił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2008 r. odrzucające zażalenie skarżących na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2008 r. odrzucające zażalenie skarżących na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2008 r. oddalające zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1339/07 w zakresie odrzucenia zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu.
Pismem z dnia 20 lutego 2009 r. E. L., J. L. i J. L. wnieśli skierowane do Trybunału Konstytucyjnego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, nazwane "zażalenie wraz ze skargą", w którym zakwestionowali powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając mu naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Konstytucji, wnosząc o jego zmianę, uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II GZ 21/08 jest niedopuszczalne.
Odpisy powyższego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały doręczone skarżącym wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a. zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje wyłącznie od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień, których rodzaje wymieniono w tym przepisie (w pkt 1-10).
Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżących środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Należy zauważyć, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 p.p.s.a.) Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.
Na marginesie wskazać należy, że skarżący wnieśli środek odwoławczy w formie pisma skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w trybie, którego nie przewidują przepisy mające zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.