Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 20 lutego 2024 r., odmówił wstrzymania wykonania objętej skargą E. F. sp. z o.o. w Z. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 listopada 2023 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:
pismem z 28 grudnia 2023 r. E. F. sp. z o.o. w Z. (dalej: strona "Skarżąca"), złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 listopada 2023 r. w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podkreśliła, że jej wykreślenie z rejestru spowoduje liczne komplikacje w zakresie wykonywania obowiązków jako agencji zatrudnienia, którą do czasu wykreślenia i prawomocnego wydania orzeczenia jest strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W opinii Sądu I instancji, decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia z mocy prawa skutkuje utratą przez podmiot statusu agencji zatrudnienia w momencie upływu terminu do wniesienia odwołania albo doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem WSA, techniczne wykreślenie podmiotu z rejestru to jedynie czynność, która dostosowuje treść rejestru do stanu rzeczywistego i nie zmienia w żadnym stopniu sytuacji strony skarżącej. W konsekwencji, w opinii Sądu I instancji, brak wstrzymania wykonania decyzji o wykreśleniu z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia, nie wywołuje znacznej szkody, ani nie wywołuje trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może cofnąć skutków, które nastąpiły z mocy prawa.
W podstawie prawnej postanowienia wskazano art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.).
Na postanowienie WSA Skarżąca wniosła zażalenie domagając się jego zmiany.
W motywach Strona podniosła, że niezastosowanie at. 61 § 3 p.p.s.a doprowadzi do realnej szkody w sytuacji gdzie znaczna ilość osób, (która rocznie osiąga nawet liczbę 18.000 osób), może pozostać bez pracy, co spowoduje dla niech problemy ekonomiczne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, że nie każdej decyzji może być udzielona ochrona tymczasowa przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji odnosi się do takich aktów, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14).
Zgodnie z art. 18n ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2024 r., poz. 475; dalej: p.z.i.r.p.), wykreślenie z rejestru następuje w momencie gdy decyzja staje się ostateczna. Oznacza to, że nie jest wymagana dodatkowa czynność organu aby podmiot został uznany za wykreślony z rejestru. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż Skarżąca utraciła status agencji zatrudnienia z mocy prawa w momencie gdy decyzja o jej wykreśleniu stała się ostateczna.
Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na ziszczenie się w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (np. postanowienie NSA z dnia 21 września 2023 r., sygn. II GZ 345/23). Skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających podnoszone przez nią okoliczności.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.