Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 800/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie ze skargi K. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2019 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia, został prawidłowo doręczony osobie upoważnionej przez skarżącego do odbioru korespondencji w dniu 19 grudnia 2019 r. Przesyłka zawierająca zażalenie dostała nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 grudnia 2019 r., a więc po upływie terminu do wniesienia zażalenia, który zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
K. N. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że w uzasadnieniu nie wskazano, kto odebrał przesyłkę, ani z jakich okoliczności wynika, że osoba ta była uprawniona do odbioru korespondencji albo była dorosłym domownikiem, który podjął się oddania przesyłki do rąk skarżącego. Zdaniem skarżącego, brak jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, powoduje, że nie można przyjąć, że odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2019 r. został prawidłowo doręczony skarżącemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2019 r. został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 19 grudnia 2019 r., a w konsekwencji, że zażalenie na to postanowienie, nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 grudnia 2019 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął bowiem w dniu 27 grudnia 2019 r.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że sporna przesyłka została doręczona na adres: "ul. [...], [...] R.". Adres ten był konsekwentnie podawany przez skarżącego – prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" – jako adres do doręczeń, zarówno w postępowaniu przed organami administracji, jak i w postępowaniu administracyjnym. Przesyłka została odebrana przez E. K., oznaczoną przez doręczającego jako upoważniony pracownik (vide k. 24 akt sądowych).
Jak wynika z treści art. 72 § 2 p.p.s.a., jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, a za takie należy również uznać miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Upoważnienie takie jest czynnością, której dokonanie nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a udzielenia takiego upoważnienia można domniemywać na podstawie innych czynności i zachowań, takich jak na przykład wcześniejsze lub późniejsze odbieranie przez daną osobę pism i niekwestionowanie (w innych przypadkach) skuteczności takich doręczeń przez stronę (vide: post. NSA z 30 września 2014, sygn. akt II OSK 2686/14, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy zaznaczyć, że osoba odbierająca, potwierdzając odbiór nie kwestionowała swojego upoważnienia do odbioru korespondencji w imieniu skarżącego. Również wcześniejsza korespondencja kierowana na podawany przez skarżącego adres była odbierana przez upoważnionych do tego pracowników. W zażaleniu skarżący nie podważył również w żaden sposób okoliczności, że odbierająca korespondencję E. K. nie była do tego upoważniona.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wbrew zarzutom zażalenia, w sprawie doszło do skutecznego doręczenia odpisu postanowienia w dniu 19 grudnia 2019 r., a wniesione w dniu 30 grudnia 2019 r. zażalenia należało odrzucić jako wniesione po terminie.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.