Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 lipca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. K. S. Cz. w Cz. S.A. w Cz. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2019 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowy. Zwrócił w związku z tym uiszczony przez stronę wpis w kwocie 100 złotych.
W motywach postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą, pełnomocnik skarżącej Spółki wezwany został do przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby umocowanie do działania w jej imieniu osoby udzielającej pełnomocnictwa na dzień 20 września 2018 r.
Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 21 maja 2019 r., który w odpowiedzi nadesłał informację odpowiadającą Rejestrowi Przedsiębiorców na dzień 27 maja 2019 r.
Sąd wskazał, że z informacji tej nie wynikało kto był uprawniony do reprezentacji Spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W takim stanie sprawy uznał, że nie został uzupełniony brak formalny wniesionej skargi – nie zostało wykonane wezwanie. W konsekwencji Sąd I instancji działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze z.m, dalej: p.p.s.a.), wniesioną w sprawie skargę odrzucił.
P. K. S. Cz. w Cz. S.A. w Cz., zażaleniem zaskarżyło w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości.
Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że pełnomocnik skarżącej Spółki nie był umocowany do wstępowania w imieniu Skarżącej w dacie 20 września 2018 r. jak i odpowiednio w dacie złożenia skargi, niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy w tym nie podjęciu z urzędu czynności mających na celu ustalenie daty objęcia urzędu Prezesa Zarządu Spółki przez L. K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 29 p.p.s.a. na przedstawicielu, o którym mowa w art. 28 p.p.s.a., ciąży obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jak wynika z analizy akt sprawy pełnomocnik skarżącej Spółki obowiązkowi temu uchybił, albowiem załączone do skargi pełnomocnictwo jej autora pozbawione było dokumentu wykazującego prawidłowość czy skuteczność jego umocowania.
W takiej sytuacji pełnomocnik został słusznie wezwany przez Sąd I instancji do przedłożenia dokumentu, odpisu z KRS lub jego wersji pobranej w trybie art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, z którego wynikałoby, iż udzielający pełnomocnictwa Prezes Zarządu L. K. w dniu 20 września 2018 r., a więc w dniu udzielenia pełnomocnictwa radcy prawemu E. B., był władny do działania w imieniu spółki, w tym do jej reprezentowania.
Co również wynika z analizy akt sprawy, nadesłany wraz z pismem strony skarżącej odpis z Krajowego Rejestry Sądowego dotyczył stanu na dzień 27 maja 2019 r. – informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców na ten właśnie dzień.
Taki stan sprawy, jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, oznaczał, że pełnomocnik strony wnoszącej skargę nie wykonał wezwania. Przedłożony w związku z wezwaniem Sądu dokument w postaci odpisu z KRS nie wykazywał bowiem, iż w dacie 20 września 2018 r. wymieniony członek Spółki był uprawniony do działania w jej imieniu, w tym do udzielania w imieniu Spółki pełnomocnictwa do jej reprezentowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę Spółki wobec nieuzupełnienia jej braków w terminie wynikającym z wezwania do dokonania tejże czynności.
Powyższe czyni niezasadnym zarzut naruszenia przez Sąd I instancji wymienionego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Powołany zaś na wstępie art. 29 p.p.s.a. czyni niezasadnym tą cześć zarzutu zażalenia, w ramach którego strona zarzuca niepodjęcie przez Sąd z urzędu czynności mających na celu ustalenie daty objęcia urzędu Prezesa Zarządu Spółki przez L. K., gdyż to nie na Sądzie, a na pełnomocniku strony ciąży obowiązek wykazania prawidłowości umocowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.