Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 859/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w A. z [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, a także zwrócił skarżącemu wpis od skargi.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 października 2018 r. adw. A. B. (pełnomocnik skarżącego) został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego [...] października 2018 r. Pełnomocnik skarżącego nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę zawierającą pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa [...] października 2018 r., czyli z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków skargi. Powyższe stanowiło podstawę odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od niej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. A., reprezentowany przez adw. A. B., wnosząc o jego uchylenie w całości i przyjęcie skargi. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarga podlegała odrzuceniu. W przypadku nieuwzględnienia zażalenia skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Pełnomocnik skarżącego przyznał, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie o uzupełnienie braków formalnych zostało nadane [...] października 2018 r. Wyjaśnił, że skarżący powrócił z zagranicy – gdzie pracuje – w sobotę [...] października 2018 r. i nie było możliwości wcześniejszego uzyskania jego podpisu pod pełnomocnictwem.
Ponadto podniesiono, że pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącego przed Sądem I instancji ma jego żona – A. C., która udzieliła pełnomocnictwa adw. A. B..
Skarżący wskazał, że odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków skargi nadeszła do Sądu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Wobec tego rozważeniu powinna podlegać okoliczność, czy tak rygorystyczne stanowisko Sądu jest konieczne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). W przypadku nieuzupełnienia we wskazanym wyżej terminie braków formalnych skargi sąd odrzuca skargę, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z powołanych przepisów jasno wynika, że z powodu braku oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionej kopii podpisana przez adwokata i wniesiona przez niego skarga obarczona była brakiem formalnym, do usunięcia którego Sąd I instancji prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącego zarządzeniem z 5 października 2018 r. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego [...] października 2018 r., a więc termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął [...] października 2018 r. Bezspornym jest zaś, że brak formalny skargi został uzupełniony [...] października 2018 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem NSA, dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie ma znaczenia okoliczność, że pełnomocnictwo udzielone adw. A. B. przez żonę skarżącego – upoważnioną do reprezentowania skarżącego i do udzielania substytucji – znajduje się w aktach administracyjnych. Obowiązkiem pełnomocnika strony jest bowiem wykazanie upoważnienia do działania w jej imieniu wraz z dokonaniem pierwszej czynności przed sądem administracyjnym – czyli na gruncie niniejszej sprawy wraz ze złożeniem skargi. Zaniechanie w tym zakresie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a., a jak już zostało wskazane – pełnomocnik skarżącego ten brak formalny uzupełnił po terminie.
Powyższe obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi, więc nie można uznać, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Nie można przy tym mówić, że odrzucenie skargi po spóźnionym uzupełnieniu jej braków formalnych stanowi nadmierny rygoryzm. Na podobnym stanowisku stanął NSA w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II OPS 13/13 (publ. ONSAiWSA z 2014 r. nr.3 poz.39). W uchwale tej NSA uznał, że złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stanowisko to należy odpowiednio zastosować do jakiegokolwiek braku skargi, a więc też do uzupełnienia pełnomocnictwa. Również więc z tego powodu zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
NSA stwierdza, że skarżący w zażaleniu wniósł również o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Kwestia ta zostanie rozpoznana przez Sąd I instancji, na mocy art. 86 i nast. p.p.s.a. W ten sposób skarżący będzie miał zapewnione prawo do zaskarżenia rozstrzygnięcia w tym zakresie i zachowana zostanie zasada dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.