Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wymierzył Burmistrzowi Miasta M. grzywnę za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność Burmistrza Miasta M..
Relacjonując przebieg postępowania Sąd I instancji podał, że pismem z 6 marca 2012 r. B. S. złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o wymierzenie Burmistrzowi Miasta M. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem do sądu jego skargi z 12 stycznia 2012 r., na bezczynność Burmistrza w przedmiocie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego. Do wniosku załączył pismo Burmistrza Miasta M. z dnia 10 lutego 2012 r., w którym podano, że do dnia jego wydania organ nie otrzymał akt sprawy oraz wyroku Sądu w sprawie VI SA/Wa 1264/11 i dlatego nie miał możliwości rozpatrzenia wspomnianej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wymierzając organowi grzywnę wskazał, że skarga na bezczynność Burmistrza wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 12 stycznia 2012 r. Skargę tę przesłano Burmistrzowi, który otrzymał ją w dniu 20 stycznia 2012 r. Trzydziestodniowy termin na przekazanie przez Burmistrza skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu upłynął z dniem 20 lutego 2012 r. Do dnia orzekania przez Sąd obowiązek ten nie został wykonany.
W ocenie Sądu brak w dyspozycji Burmistrza akt sprawy dotyczącej wnioskodawcy, nie powinien mieć wpływu na spełnienie obowiązku określonego treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem rzeczą Sądu, w sytuacji otrzymania skargi wraz z odpowiedzią organu, jest zbadanie jej warunków formalnych, następnie jej rozpatrzenie w oparciu o pełny materiał dowodowy i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy Sąd nie dysponuje kompletnymi aktami sprawy, wówczas nie powinien orzekać w sprawie i wezwać organ do uzupełnienia akt. Zatem okoliczność braku akt sprawy zaistniała na etapie wniesienia skargi, nie może mieć wpływu na terminowe jej przekazanie do sądu, bowiem ewentualne braki w materiale dowodowym mogą być wyeliminowane już na etapie czynności sądowych, poprzez wezwanie organu do nadesłania akt sprawy, czy też ich uzupełnienia.
II
Burmistrz Miasta M. zaskarżając postanowienie w całości domagał się jego uchylenia i oddalenia wniosku w przedmiocie nałożenia grzywny, a także zasądzenia od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania.
W zażaleniu organ podał, że nie kwestionuje faktu, iż skarga na bezczynność Burmistrza Miasta M. wpłynęła do organu w dniu 20 stycznia 2012 r., nie dysponował on jednak aktami sprawy w całym trzydziestodniowym okresie, w którym był zobowiązany do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W dniu 10 lutego 2012 r. organ powiadomił pisemnie skarżącego o przeszkodach formalnych w rozpoznaniu skargi, tj. niezwróceniu akt sprawy przez WSA w W.. Organ powiadomił również Sąd I instancji o braku możliwości przesłania akt sprawy związanych ze skargą B. S. oraz przyczynach takiego stanu rzeczy.
Niewypełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie było celowym i zamierzonym działaniem. Gdyby organ w ustawowym terminie miał wykonać obowiązek nałożony na niego przez art. 54 § 2 p.p.s.a. musiałby przekazać do Sądu jedynie skargę z dnia 12 stycznia 2012 r. Organ nie miał również w tym terminie możliwości ustosunkowania się do treści skargi, ponieważ nie posiadał akt sprawy.
W ocenie Burmistrza Miasta M. Sąd orzekając o grzywnie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przepis ten statuuje obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. By rozpocząć taką kontrolę, sąd musi bowiem posiadać materiały konieczne do jej przeprowadzenia i świadomość, że skarżący wszczął postępowanie (zob. W. Sawczyn, glosa do postanowienia WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2007 r., sygn. akt II SO/Gd 5/07, OSP 2009, zeszyt 7-8, s. 547).
Art. 55 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Jedyną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie określonym w tym przepisie (P. Brzozowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, Lex).
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione – skarga pomimo upływu ustawowego terminu nie została przekazana, a skarżąca złożyła stosowny wniosek.
Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu okoliczności, że Burmistrz Miasta M. nie dysponował aktami sprawy w całym trzydziestodniowym terminie, o którym mowa w 54 § 2 p.p.s.a., należy stwierdzić, że argument ten nie może doprowadzić do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Fakt nieposiadania akt sprawy nie może bowiem skutkować zwolnieniem z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., który przecież nie dotyczy tylko przekazania akt, ale również samej skargi oraz odpowiedzi na nią. Przepis ten w sposób kategoryczny kreuje powinność organu, świadczy o tym użyte przez ustawodawcę wyrażenie: "organ (...) przekazuje skargę sądowi (...)", które ma charakter bezwarunkowy.
Burmistrz Miasta M., zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., powinien przekazać w przepisanym terminie skargę wraz z informacją, że akta administracyjne niniejszej sprawy znajdują się już w Sądzie przy innej sprawie skarżącego i jednocześnie podać jej sygnaturę. Jeśli zaś chodzi o sporządzenie odpowiedzi na skargę, to Burmistrz Miasta M. mógł udzielić pełnomocnictwa pracownikowi urzędu celem zapoznania się z aktami w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., bądź ewentualnie złożyć wniosek o wykonanie kserokopii dokumentów potrzebnych do sporządzenia odpowiedzi na skargę.
Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.