Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Łd 1199/10 oddalił skargę W. B. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] sierpnia 2010 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności.
Skarżący złożył w terminie wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a także wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na złożony przez skarżącego wniosek Sąd I instancji sporządził uzasadnienie ww. wyroku, które wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 20 stycznia 2011 r. (k. 41). Następnie, postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (k. 34).
Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. poinformowała Sąd I instancji o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego Ł. G. (k. 44).
W dniu 3 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, nie zgłaszając przy tym wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną stwierdzając, iż została wniesiona z przekroczeniem terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej p.p.s.a.).
W zażaleniu W. B. zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na przyjęciu, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu wskazanego przez ustawodawcę i w konsekwencji skutkujące jej odrzuceniem.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że ponieważ radca prawny Ł. G. w dniu 8 lutego 2011 r. dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, to skargę kasacyjną złożył w terminie 30 dni od uzyskania tej wiadomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. – którego naruszenie zarzuca skarżący - skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują bowiem wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt I GZ 202/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powołane w uzasadnieniu orzeczenie NSA z dnia 1 października 2010 r., sygn. akt I OZ 725/10, nie przystaje do stanu faktycznego tej sprawy, bowiem w tamtej sprawie strona wraz ze skargą kasacyjną wniosła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Nie można zgodzić się z poglądem pełnomocnika, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej jest w tej sytuacji zbędne i zbyt sformalizowane, skoro i tak dochodzi do przedłużenia terminu procesowego.
Okoliczności związane z wyznaczeniem fachowego pełnomocnika mogą mieć wpływ na zasadność wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W tym też znaczeniu, interesy strony, której sytuacja finansowa nie pozwala na samodzielne ustanowienie pełnomocnika, są chronione w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z jednej strony bowiem ma ona uprawnienie do skorzystania z bezpłatnych usług profesjonalnego pełnomocnika, a z drugiej dysponuje środkami prawnymi umożliwiającymi skuteczne uchylenie się od negatywnych skutków uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego, które to uchybienie jest następstwem procedury związanej z wyznaczeniem pełnomocnika.
Z tych też względów stwierdzić należy, że złożenie w dniu 3 marca 2011 r. skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji doręczonego stronie 20 stycznia 2011 r., nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej i nadanie sprawie dalszego biegu byłoby możliwe, jedynie w przypadku złożenia przez pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uwzględnienia tego wniosku przez Sąd. Niemniej jednak w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został złożony. Skoro pełnomocnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to Sąd I instancji słusznie odrzucił spóźnioną skargę kasacyjną, zgodnie z art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.