Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 maja 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2411/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku A. Sp. z o.o. w C., zmienił swoje postanowienie z 9 kwietnia 2020 r. i wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] września 2019 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.
Sąd, oceniając wniosek o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji, uznał, że A. Sp. z o.o. w C. (dalej "skarżąca") wykazała nowe okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz załączyła odpowiednie dokumenty.
W ocenie WSA, istotnym elementem powodującym zaistnienie ryzyka powstania po stronie skarżącej znacznej szkody jest prowadzone przeciwko niej postępowanie egzekucyjne, mające na celu wyegzekwowanie kwoty 315.741,45 zł.
Wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego może obiektywnie doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z samej istoty decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki wynika, że jej wykonanie spowoduje ziszczenie się przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku zaprzestania prowadzenia działalności podmiot straci bowiem wpływy ze sprzedaży leków, zaburzona zostanie jego płynność finansowa.
Wobec tego, Sąd, uznając, że zaszły przesłanki określone w art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), zmienił wcześniejsze postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji albo o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem organu, zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca powołała się jedynie na prowadzoną egzekucję, nie wskazując, jaki wpływ będzie ona miała na sytuację finansową spółki. Normalnym skutkiem wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej jest konieczność zaprzestania prowadzenia tej działalności. Nie jest więc to sytuacja wyjątkowa, wymagająca zastosowania wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.).
Jak wskazuje się w piśmiennictwie, podstawą do uchylenia lub zmiany rozstrzygnięcia może być zmiana okoliczności, które uzasadniały podjęcie postanowienia w tej kwestii, jak również pojawienie się po wydaniu tego postanowienia nowych okoliczności, które w ocenie sądu odpowiadają przesłankom z art. 61 § 3 p.p.s.a. (T. Woś, Art. 61 [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Wolters Kluwer 2016).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie rozważył okoliczności powołanych we wniosku o zmianę postanowienia z 9 kwietnia 2020 r. Nie ocenił bowiem, czy nastąpiła zmiana okoliczności sprawy w stosunku do stanu przedstawionego w pierwotnie złożonym wniosku. WSA potraktował natomiast pismo z [...] kwietnia 2020 r. jak nowy wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej i przeanalizował podniesione w nim argumenty jedynie w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a., pomijając przesłanki wynikające art. 61 § 4 p.p.s.a., który powinien mieć w niniejszej sprawie zastosowanie.
Ponownie rozpoznając wniosek o zmianę postanowienia z 9 kwietnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustali, czy skarżąca spółka uprawdopodobniła, że doszło do zmiany okoliczności sprawy, a następnie oceni, czy zmiana ta przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na to, że takiej wypowiedzi Sądu I instancji zabrakło, zajęcie przez NSA stanowiska co do zasadności zmiany postanowienia z 9 kwietnia 2020 r. byłoby przedwczesne.
Za uchyleniem zaskarżonego postanowienia przemawia również ta okoliczność, że zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji odwołuje się do decyzji cofającej skarżącej zezwolenie na prowadzenie apteki farmaceutycznej i wskazuje na skutki jej wykonania. Tymczasem, zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja dotyczy cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Powyższa pomyłka powoduje, że nie jest jasne, czy Sąd ocenił wniosek złożony w niniejszej sprawie czy też inny, dotyczący innej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O sprostowaniu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia z 9 kwietnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.