Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 sierpnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 590/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S.A. z siedzibą w K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia 14 stycznia 2022 r. znak: BOL.610.132.2021 w przedmiocie nakazu wycofania partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego w postaci artykułu "[...] Mleko modyfikowane po 2. roku wzbogacone w witaminy i składniki mineralne a 1000 g. (2x500 g)".
Sąd I instancji uznał, że podstawą nakazu było wskazanie na nieprawidłowość oznakowania produktu, które może narażać konsumenta na nabywanie produktu niezgodnego z ich oczekiwaniem. Podkreślił, że ochrona interesu konsumentów (rodziców i dzieci) winna mieć pierwszeństwo przed ewentualnymi skutkami ekonomicznymi wykonania decyzji (brak zysku ze sprzedaży, upływ terminu ważności produktu i konieczność jego zutylizowania), których odwrócenie będzie możliwe np. w trybie odszkodowawczym za działania władzy publicznej.
Sąd I instancji w odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wyjaśnił, że podnoszona przez skarżącą spółkę okoliczność odnosząca się do ryzyka naruszenia (uszczerbku) dóbr osobistych w związku z wydaniem decyzji, może być rozstrzygana jedynie w postępowaniu cywilnym, a nie sądowoadministracyjnym. Natomiast utrata zaufania konsumentów, nie może wpływać na rozstrzygnięcie, co do przedmiotowego wniosku, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana w celu ochrony konsumentów.
Nie antycypując oceny co do legalności zaskarżonych decyzji, Sąd I instancji, podkreślił, że okoliczności podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają przyznania ochrony tymczasowej.
Powyższe postanowienie spółka zaskarżyła w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przyjął, że wniosek skarżącego nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Złożenie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie oznacza, że automatycznie dochodzi do skutku wstrzymania oczekiwanego przez wnioskodawcę, a mianowicie wstrzymania wykonania decyzji. Na podstawie złożonego wniosku i zawartej w jego uzasadnieniu argumentacji Sąd ocenia jedynie, czy podane przez wnioskodawcę okoliczności w istocie uprawdopodobniają zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy potrzeba ochrony interesu konsumentów powinna mieć pierwszeństwo. Zwłaszcza, gdy w tej mierze odwołać się do przedmiotu regulacji oraz celów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity Dz.U z 2021 r., poz. 630), na podstawie której wydano przedmiotową decyzję. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w doktrynie, wydanie decyzji o zakazie wprowadzania tego artykułu rolno-spożywczego do obrotu stanowi wyraz ochrony interesów konsumenta (A. Jaczyńska [w:] Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Komentarz, LEX/el. 2023, art. 29). Przedmiotowe stanowisko odnieść można analogicznie do decyzji w przedmiocie nakazu wycofania partii artykułu rolno-spożywczego. Sąd I instancji zasadnie ocenił, że dobro prawnie chronione, tj. ochrona interesu konsumentów (rodziców i dzieci) ma pierwszeństwo względem okoliczności podnoszonych przez spółkę.
Wobec powyższego nie było podstaw do stwierdzenia wadliwości postanowienia Sądu I instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.