Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1439/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2019 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że odpis wyroku z dnia 15 listopada 2019 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 22 stycznia 2020 r., natomiast termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał dla organu w dniu 21 lutego 2020 r. Pełnomocnik organu skargę kasacyjną wniósł w dniu 25 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego) a zatem została ona wniesiona po terminie.
Główny Inspektor Transportu Drogowego złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), polegające na mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że skarga kasacyjna organu została wniesiona dopiero w dniu 25 lutego 2020 r., podczas gdy w rzeczywistości przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 21 lutego 2020 r., a zatem z zachowaniem wymaganego terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu zażalenia organ podniósł, że przedłożone dowody w postaci poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii kart pocztowej książki nadawczej Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 21 i 25 lutego 2020 r. wskazują, iż skarga kasacyjna organu została złożona w placówce Poczty Polskiej w dniu 21 lutego 2020 r. Skarga zawiera właściwy adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (ul. Pankiewicza 4 Warszawa), natomiast jedynie w książce nadawczej wskazano adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lecz odmiennego wydziału tj. ul. Jasna 2/4 Warszawa. Powyższa rozbieżność pomiędzy danymi na kopercie zawierającej skargę kasacyjną, a wpisem w książce nadawczej spowodowała, że przesyłka została organowi zwrócona i po dokonanej zmianie wpisu w książce wysyłek z: "ul. Jasna 2/4 Warszawa" na " ul. Pankiewicza 4 Warszawa" skarga kasacyjna została po raz drugi oddana w ręce operatora pocztowego, lecz tym razem wskazano jako datę nadania dzień 25 lutego 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Nie jest przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1439/19 został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 22 stycznia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 49 akt sądowych). Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 21 lutego 2020 r. Nie ulega również wątpliwości, że na kopercie, w której nadano skargę kasacyjną widnieje stempel pocztowy potwierdzający fakt nadania przesyłki pocztowej w dniu 25 lutego 2020 r., a więc po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wnoszący zażalenie kwestionuje jednak prawidłowość ustalenia przez Sąd I instancji daty nadania spornej przesyłki, twierdząc, że nadanie skargi kasacyjnej nastąpiło 21 lutego 2020 r. Na dowód przedstawia poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie pocztowej książki nadawczej organu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dołączone do zażalenia dokumenty oraz wyjaśnienia pełnomocnika organu nie tylko nie kwestionują skutecznie ustaleń WSA w Warszawie, ale w istocie potwierdzają okoliczność nadania skargi kasacyjnej po terminie. Otóż, jak wynika z odpisu pocztowej książki nadawczej za dzień 21 lutego 2020 r., organ podjął próbę nadania w Urzędzie Pocztowym Warszawa W101 przesyłki do WSA w Warszawie w dniu 21 lutego 2020 r., jednak – z powodu rozbieżności pomiędzy adresem wpisanym na kopercie a adresem umieszczonym w książce nadawczej – przesyłka nie została nadana. Do nadania przesyłki doszło dopiero w dniu 25 lutego 2020 r., gdy skorygowano dane adresowe w książce nadawczej organu. Dopiero wówczas przesyłce został przydzielony numer nadawczy i doszło do nadania przesyłki w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 1041), tzn. do polecenia doręczenia przesyłki pocztowej.
Wcześniejsza próba nadania przesyłki, co potwierdza pełnomocnik organu, nie zakończyła się powodzeniem, a okoliczności, dla których Poczta Polska odmówiła nadania, pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oddanie pisma, o którym mowa w powyższy przepisie, musi mieć jednak charakter realny, tj. skutkować przyjęciem przesyłki przez operatora pocztowego celem jej doręczenia adresatowi.
W rozpoznawanej sprawie do skutecznego nadania przesyłki doszło w dniu 25 lutego 2020 r., dlatego należało przyjąć, że z tym dniem skarga kasacyjna organu została wniesiona do sądu. Skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 21 lutego 2020 r., prawidłowo Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.