Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 621/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił I. R. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeczowie z dnia 19 października 2022 r. sygn. II SA/Rz 621/22 w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 18 marca 2022 r. nr SKO.4121.1.546.2022 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Sąd I instancji uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie wykazał przyczyn wskazujących na brak jego winy w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w rozpatrywanej sprawie, a przedstawione argumenty nie uzasadniają prawdziwości tezy o zachowaniu należytej staranności w podejmowanych przez skarżącego czynnościach.
Powyższe postanowienie I. R. zaskarżył w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej – "p.p.s.a") poprzez uznanie, że zaistnienie niezależnej od strony przeszkody w postaci choroby uniemożliwiającej dokonanie jakiejkolwiek czynności procesowej w dniu wyznaczonej rozprawy i przez kilka następnych miesięcy, nie jest wystarczającą podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, mimo, iż wskazany przepis nie zawiera jakichkolwiek dodatkowych warunków nakazujących oceniać zasadność wniosku o przywrócenie terminu w zależności od rodzaju choroby skutkującej niezależnym od strony uchybieniem terminowi zawitemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę stanu faktycznego dokonaną przez Sąd I instancji. Skarżący pomimo problemów zdrowotnych nie wykazał, że nie mógł podjąć jakichkolwiek kroków zmierzających do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący bezpodstawnie przy tym uznał, że wniosek o odroczenie rozprawy spowoduje skutek w postaci wyznaczenia jej nowego terminu. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że to bez winy strony doszło do niedochowania terminu do podjęcia tej czynności.
Abstrahując już nawet od tego, że skarżący bezpodstawnie uznał, że wniosek z dnia 6 października 2022 r. o odroczenie rozprawy wywoła skutek w postaci wyznaczenia nowego jej terminu, trzeba stwierdzić, że budowane na tej podstawie oczekiwanie strony nie było usprawiedliwione, a to z uwagi na znaczenie konsekwencji wynikających z art. 107 oraz 98 w związku z art. 109 p.p.s.a. Z przepisów tych odpowiednio wynika, że nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a ponadto, że odroczenie rozprawy może nastąpić w sytuacji nieprawidłowego zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony (lub jej pełnomocnika) jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inna przeszkodą, której nie można przezwyciężyć.
Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w którym Sąd ten odmówił przywrócenia terminu do sporządzenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Podkreślając, że jak wynika z art. 107 p.p.s.a., że nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy – i podkreślając przy tym, że oczekiwanie strony, które nie mogło być uznane za usprawiedliwione – trzeba przede wszystkim podkreślić, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okolicznością uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu nie jest choroba (w tym zakresie por. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. I GSK 788/22, postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. II FZ 382/17, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. II OZ 1053/13, postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. OZ 809/04). W relacji do eksponowanych we wniosku dolegliwości, na które cierpi strona trzeba stwierdzić, że nie uniemożliwiały one podjęcia czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. W tym kontekście podkreśla się w orzecznictwie, że nawet obłożna choroba nie uniemożliwia podjęcia czynności procesowych z pomocą osób trzecich (w tym zakresie por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r., sygn. I OZ 809/14, postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. II GZ 798/14).
W korespondencji do powyższego, ponownie należy podkreślić, że w żadnym stopniu, ani zakresie wniosku przeciwnego, a mianowicie wniosku odnośnie do braku zaktualizowania się przesłanek przywrócenia terminu do dokonania omawianej czynności procesowej, nie mogły uzasadniać oczekiwania, ani też wyobrażenia strony odnośnie do konsekwencji mających wynikać ze złożonego przez stronę wniosku z dnia 6 października 2022 r. o odroczenie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.