Uzasadnienie
Zarządzeniem z 6 października 2020 r. (sygn. akt VI SA/Wa 906/18), Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. (dalej zwanego "Skarżącym") o sporządzenie kopii akt sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z [...] stycznia 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego.
Przewodniczący wskazał, że Skarżący nie wykonał wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie kopii akt sądowych. Wobec tego wniosek Skarżącego o sporządzenie kopii tychże akt należało pozostawić bez rozpoznania.
Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego, wnosząc o uchylenie tegoż zarządzenia w całości jako oczywiście niezgodnego z prawem i stanem faktycznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu mimo błędnego uzasadnienia.
Zgodnie z art. 234 § 1 ppsa za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3 (które to zastrzeżenie nie ma zastosowania w niniejszej sprawie). Natomiast z art. 220 § 1 ppsa wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a, przy czym w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zaś w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W piśmie z 25 marca 2020 r. Skarżący zawarł wniosek o wydanie odpisów lub kserokopii całości akt sprawy. Od wniosku nie uiszczono opłaty kancelaryjnej, o której mowa w art. 234 § 1 ppsa. Wobec tego Przewodniczący wezwał Skarżącego zarządzeniem z 25 czerwca 2020 r. do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty kancelaryjnej w wysokości 190 zł za sporządzenie kopii akt sądowych - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało wykonane przez sekretariat WSA w piśmie z 3 lipca 2020 r. (k. 103 akt sądowych), w którym wskazano podstawę prawną wezwania (art. 234 § 1 ppsa) i rygoru niewykonania wezwania (art. 220 § 1 ppsa). Przesyłkę z wezwaniem doręczono Skarżącemu w dniu 20 lipca 2020 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 105 akt sądowych). Skarżący nie wykonał tego wezwania.
Wobec tego wniosek Skarżącego o sporządzenie kopii akt sądowych zgodnie z prawem został pozostawiony bez rozpoznania. Podstawę takiego działania stanowił jednak art. 220 § 1 ppsa, a nie art. 49 § 2 ppsa, jak wadliwie wskazał Przewodniczący w zaskarżonym zarządzeniu. Wskazane uchybienie Przewodniczącego nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, postanowił jak w sentencji.
PG