Postanowienie NSA z 15 września 2020 r., II GZ 237/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 158/20 w zakresie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi Ł. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Gabriela Jyż przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Ł. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2019 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w związku z wywiedzioną skargą wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie doręczono stronie w dniu 10 lutego 2020 r. - jego odbiór pokwitował dorosły domownik – M. J..

W związku z powyższym, termin do uiszczenia wpisu jak i uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie nr PESEL upływał z dniem 17 lutego 2020 r.

Sąd stwierdził, że skarżący z zachowaniem terminu podał swój numer PESEL, jednakże nie uiścił należnego wpisu od skargi, wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), skarga podlegała odrzuceniu.

Ł. J., zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu "naruszenie treści ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.Dz.U. z 2012 r.,,poz. 1270 z późn. zm.)".

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.

Sąd I instancji niewadliwie ustalił, że skarżący pomimo wezwania go do uiszczenia należnej opłaty od wniesionej w sprawie skargi, nie dokonał tej czynności w terminie wynikającym z wezwania go do dokonania tej czynności, jak również nie wniósł wpisu wraz ze skargą, na co wskazywał w motywach zażalenia.

Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, skarżącemu w dniu 10 lutego 2020 r., skutecznie, bo za pośrednictwem dorosłego domownika, doręczono wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania.

Skarżący w terminie otwartym do uzupełnienia wymienionych braków skargi, do dnia 17 lutego 2020 r., nadesłał wyłącznie pismo, w którym podał swój numer PESEL. W terminie tym nie nadesłał natomiast żadnego dokumentu wskazującego na uiszczenie przez niego wpisu od skargi w przywołanej wysokości.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji zobligowany był do zastosowania regulacji z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiącego, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Oceny prawidłowości postanowienia Sądu I instancji nie zmienia podniesiona w uzasadnieniu zażalenia okoliczność, że "Skarżący dokonał opłaty do skargi w dniu 26 listopada 2019 r. na co przedkłada odpis dowodu wpłaty".

Wskazania wymaga, że art. 219 § 2 w zw. z art. 214 p.p.s.a. nakłada na podmiot zobowiązany do uiszczenia kosztów, obowiązek uiszczenia opłaty gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Rachunkiem bankowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest konto o numerze [numer rachunku zakryty].

Przedłożony dokument, mający wykazać podniesione w zażaleniu twierdzenie wskazuje istotnie, że strona dokonała w dacie sporządzenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opłaty w kwocie 100 złotych, jednakże przelewu na tą kwotę strona dokonała nie na rzecz rachunku bankowego WSA w Warszawie lecz na rzecz organu – Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Jak bowiem wynika z treści dowodu wpłaty skarżący, jako odbiorcę opłaty od skargi wskazał "Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie 00-807 Warszawa Jerozolimskie 94" wraz z jego numerem konta "9610101010007810223100000084011700955" (k: 33 akt sprawy).

Taki stan faktyczny oznacza, że w swojej istocie, skarżący pomimo zamiaru wniesienia skargi wraz z należnym od niej wpisem, dokonał tejże czynności wadliwie, bo nie na właściwy rachunek bankowy. Wobec zaś pozostawionego bez odpowiedzi wezwania Sądu do uiszczenia należnego od wniesionej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego wpisu, Sąd I instancji zasadnie, o czym była już mowa, stwierdził nieuzpełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w efekcie, czego również zasadnie skargę tą odrzucił.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.