Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1757/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił wniosek F.M. (dalej: skarżący) o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2015 r. referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania z uwagi na to, że skarżący nie usunął na wezwanie braku formalnego tego wniosku, to jest nie złożył go na urzędowym formularzu (oznaczonym symbolem PPF). Skarżący w terminie wniósł sprzeciw od tego zarządzenia. W związku z tym, skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 lutego 2015 r. został ponownie wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W związku z tym, że skarżący nie wykonał w terminie tego wezwania, Sąd na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., zarządził o pozostawieniu jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na to, że jego zdaniem nie było podstaw do wydania tego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08).
Zgodnie z treścią stanowiącego podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, jednakże nie na urzędowym formularzu (PPF). W związku z tym przesłano mu formularz (PPF). Skarżący jednak nie wykonał wezwania Sądu, w którym wyraźnie wskazano, że uzupełniony i podpisany formularz należy odesłać do Sądu – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie wykonał tego wezwania w zakreślonym terminie, a zatem prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Niezłożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na formularzu PPF, pomimo wystosowania precyzyjnego wezwania w tym zakresie, przesądza o tym, że skarżący, nie uzupełnił braków formalnych wniosku, co uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny zgłoszonego żądania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.