Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 866/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 866/19 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi z 31 lipca 2020 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi podnosząc, że wykazał brak swojej winy w uchybieniu terminu. Zarządzeniem z 2 września 2020 r. Przewodnicząca Wydziału IlI WSA w Łodzi wezwała skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł oraz nadesłanie odpisu zażalenia podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (skarżący załączył jeden odpis zażalenia, podczas gdy winien załączyć dwa odpisy zażalenia w celu doręczenia go organowi i uczestnikowi postępowania Ł.K.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to skarżący odebrał 9 września 2020 r., zatem termin na uzupełnienie braków zażalenia upływał 16 września 2020 r. W tym terminie skarżący nie nadesłał wymaganego odpisu zażalenia ani nie uiścił wpisu od zażalenia (wprawdzie skarżący dokonał wpłaty kwoty 100 zł, ale uczynił to dopiero w dniu 21 września 2020 r.). W ocenie Sądu I instancji, skoro skarżący w terminie nie uzupełnił braku fiskalnego i formalnego zażalenia, to zaszły przesłanki do odrzucenia zażalenia.
W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i uznanie, że uzupełnił braki zażalenia w terminie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne uznanie, że ze swej winy uchybił terminowi do uzupełnienia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia wniesionej przez niego skargi. Jednocześnie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że w okresie 15-20 września 2020 r. z powodu choroby przebywał w samoizolacji. Wiedząc, o konieczności uzupełnienia braków poprosił swojego znajomego o odebranie listu do WSA w Łodzi i wysłanie go w dniu 16 września 2020 r. Niestety samodzielnie nie mógł go wysłać. Był zdany na pomoc innych osób. Nie przypuszczał, że pomimo jasnych wytycznych o zrobienie przelewu na poczcie w kwocie 100 zł w dniu 16 września 2020 r. oraz wysłanie dodatkowego odpisu zażalenia również w tym dniu wraz z opłatą – jego prośba zostanie potraktowana lekkomyślnie.
Po powrocie do pracy w dniu 21 września 2020 r. okazało się, że opłata nie została wykonana, a list wysłany. W tym samym dniu zrobił przelew i wysłał pismo do WSA w Łodzi. Za zaistniałą sytuację nie ponosi winy. Dlatego wniósł o uwzględnienie zażalenia, ewentualnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadnie i nie zasługuje na uwzględnienie.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skoro skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego i formalnego zażalenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania w tym zakresie, to jego zażalenie na postanowienie z dnia 31 lipca 2020 r. podlegało odrzuceniu.
Stosownie bowiem do treści przepisów stanowiących podstawę wydania zaskarżonego postanowienia skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
W zażaleniu skarżący wprost potwierdził fakt uzupełnienia w dniu 21 września 2020 r. braku formalnego (odpis zażalenia) i fiskalnego (wpis od zażalenia) na postanowienie z dnia 31 lipca 2020 r., to jest po terminie, który upływał w dniu 16 września 2020 r.
Treść wezwań adresowanych do skarżącego w zakresie uzupełnienia braków zażalenia jest jasna i nie pozostawia wątpliwości, w jaki sposób i w jakim terminie powinno się je wykonać. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 9 września 2020 r. Sąd I instancji prawidłowo zatem ocenił, że termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął w dniu 16 września 2020 r. Brak fiskalny zażalenia oraz według oświadczenia skarżącego zawartego w zażaleniu, również brak formalny zażalenia zostały natomiast uzupełnione w dniu 21 września 2020 r., a więc po terminie, co trafnie ocenił Sąd I instancji.
Odrębnym zagadnieniem jest natomiast zawarty w zażaleniu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia i podnoszona w zażaleniu argumentacja mająca go uzasadnić, a dotycząca przebywania w okresie od 15-20 września 2020 r. w samoizolacji z powodu choroby. Na obecnym etapie postępowania przedmiotem oceny NSA mógł być bowiem wyłączenie zaistniały fakt uchybienia terminu, który sam skarżący przyznaje, składając w zażaleniu wniosek o przywrócenie tego terminu, nie zaś powody z jakich nastąpiło niewykonanie wezwania w terminie zakreślonym przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.