Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. postanowieniem z [...] r. sygn. akt II SA/Ol 210/15 nie uwzględnił wniosku "F." Spółki z o.o. z siedzibą w W. i odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w O. dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier bez wymaganego zezwolenia.
W ocenie Sądu I instancji spółka nie uprawdopodobniła we wniosku przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określonej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zdaniem Sądu I instancji z przedłożonych przez skarżącą spółkę dokumentów w postaci bilansu zysków i strat za [...] r. w wariancie porównawczym z [...] r., a także z bilansu za [...] r. nie wynika, że zobowiązania z tytułu nałożenia kar pieniężnych stanowią największy koszt działalności spółki. Poza tym, że na podstawie przedłożonej dokumentacji nie sposób uznać, że kara pieniężna nałożona na spółkę powoduje zaistnienie zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła skarżąca, zarzucają naruszanie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie, że w realiach przedmiotowej sprawy wykonanie przedmiotowej decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzonej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy spółka dostanie wykazała, że kara pieniężna zarówno jednostkowa jak i zbiorcza stanowi kwotę, której zapłata wykraczałaby poza możliwości płatnicze strony w realiach gospodarczej kondycji wyznaczonej przedmiotem jej działalności, w związku z czym wniosek spółki zasługiwał na uwzględnienie.
Wobec czego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd I instancji ocena argumentów skarżącej zawartych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w kontekście ustawowych przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, była nieprawidłowa.
W rozpoznawanej sprawie spółka upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Należy w tym miejscu podzielić pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez uwzględnienia pozostałych, toczących się spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych. Załączone do zażalenia dokumenty, jak i wyjaśnienia strony pozwalają na ocenę jej sytuacji finansowej. Biorąc pod uwagę wynik finansowy spółki za [...] r., wysokość łącznie wymierzonych kar ([...] zł) oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa lub zwolnienie pracowników.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 188 w związku z art. 197 i art. 61 § 3 w związku z art. 193 i p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.