Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 695/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę M. D. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia biegłym.
Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz jego doręczenie.
W związku z powyższym żądaniem Przewodniczący VI Wydziału WSA w W. zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2008 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem ściągnięcia.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący M. D. podniósł, iż nie został o konieczności poniesienia tej opłaty poinformowany na rozprawie, która odbyła się w dniu 13 czerwca 2008 r. Podniósł również, iż dotychczasowe postępowania są w stosunku do niego krzywdzące i obowiązkiem ponoszenia kosztów powinna być obciążona strona przeciwna.
Skarżący wskazał również, że wystąpił z wnioskiem o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Dalej przepis ten stanowi, iż jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.
Wysokość opłaty kancelaryjnej, o której mowa w powyższym przepisie, określona została w § 2 rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2192) i wynosi ona 100 zł.
Wskazać również należy, iż opłaty kancelaryjne zalicza się do opat sądowych zatem osoby zwolnione od kosztów sądowych lub tylko od opłat sądowych nie mają obowiązku ich uiszczania.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy gdzie skarżący w terminie siedmiu dni (17 czerwca 2008 r.) od dnia ogłoszenia wyroku z dnia 13 czerwca 2008 r. zgłosił żądanie wydania mu wyroku wraz z uzasadnieniem, nie zostało ustanowione na jego rzecz prawo pomocy, zobowiązany był on do uiszczenia opłaty, o której mowa w przepisie art. 234 § 2 p.p.s.a.
Wobec faktu, iż skarżący uiścił przedmiotową opłatę kancelaryjną w dniu 31 lipca 2008 r., na co wskazuje treść jego pisma z tego samego dnia oraz dowód wpłaty na kwotę 100 zł. zaś wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2008 r., zażalenie na zarządzenie z dnia 18 czerwca 2008 r. stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 i 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.