Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2598/12, Przewodniczący – sędzia sprawozdawca, działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), pozostawił bez rozpoznania wniosek Gminy Miasta [...] o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2598/13, oddalającego jej skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2012 r., nr [...], w przedmiocie wypłaty rekompensaty utraconych dochodów wraz z odsetkami.
Powodem pozostawienia wniosku bez rozpoznania było nienależyte wykonanie przez Gminę wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Gmina została zobowiązana do nadesłania dokumentu (np. statutu gminy, zarządzenia burmistrza), z którego wynikałoby umocowanie M. T. (który podpisał wspomniany wniosek) do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Z przesłanych przez stronę dokumentów (m.in. Statutu Gminy Miasta [...] oraz zarządzenia Burmistrza Miasta [...] w sprawie ustalenia liczby zastępców oraz powołania Zastępcy Burmistrza Miasta [...]) wynikało, że M. T. jest wprawdzie pierwszym Zastępcą Burmistrza Gminy Miasta [...], jednak może on zastępować burmistrza jedynie w razie niemożności pełnienia przez niego obowiązków z powodu usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Przewodniczący stwierdził, że skarżąca nie nadesłała jednak żadnego dokumentu potwierdzającego niemożność wykonywania przez burmistrza obowiązków ze wskazanego wyżej powodu w dacie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a tylko w takiej sytuacji brak formalny wniosku mógł zostać uznany za uzupełniony.
Gmina Miasto [...] złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. Wniosła o uchylenie tego zarządzenia. Zarzuciła naruszenie art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, w sytuacji gdy braki formalne zostały usunięte zgodnie z wezwaniem Sądu.
W uzasadnieniu Gmina wskazała w szczególności, że uzupełniła brak formalny wniosku zgodnie z wezwaniem Sądu, bowiem przesłała dokument (wyciąg ze statutu), z którego wynika umocowanie M. T. do reprezentowania skarżącej. Dokument ten stanowił o prawnej podstawie działania zastępcy burmistrza. Sąd nie wzywał natomiast do wykazania stanu faktycznego (faktu) nieobecności w tym dniu lub niemożliwości wykonywania obowiązków. Dopiero z treści zaskarżonego zarządzenia strona dowiedziała się, w jaki sposób wezwanie rozumiał Sąd i jaki nadał mu zakres.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że aby wystąpił skutek w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania, strona musi nie zastosować się w sposób prawidłowy do precyzyjnie sformułowanego wezwania przewodniczącego.
W rozpoznawanej sprawie złożony w imieniu skarżącej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został podpisany przez osobę, której umocowanie do występowania w imieniu Gminy Miasta [...] nie wynikało z akt sprawy. Wobec tego konieczne było wezwanie skarżącej do uzupełnienia tego braku formalnego wniosku.
Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2013 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do "uzupełnienia braku formalnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 lutego 2013 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.) poprzez nadesłanie dokumentu (statutu gminy, zarządzenia burmistrza), z którego wynikałoby umocowanie M. T. do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie". W odpowiedzi na to wezwanie Gmina Miasto [...] nadesłała dokumenty, wśród których znajdował się m.in. wyciąg z Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2008 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miasta [...], a także zarządzenie nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie powołania Zastępcy Burmistrza Miasta [...]. Z treści § 36 ust. 1 i 4 wspomnianego Statutu wynika, że Burmistrz jest organem wykonawczym Miasta, zaś w razie niemożności pełnienia obowiązków przez Burmistrza z powodu usprawiedliwionej nieobecności w pracy, osobą upoważnioną do wykonywania zadań i obowiązków zastrzeżonych do jego kompetencji określonych przepisami prawa oraz uchwałami Rady Miejskiej w [...] jest I Zastępca Burmistrza Miasta [...].
Z kolei § 2 pkt 1 powołanego zarządzenia Burmistrza wynika, że pierwszym Zastępcą Burmistrza Miasta [...] jest Pan M. T. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłanie wskazanych wyżej dokumentów stanowiło wypełnienie obowiązków nałożonych na skarżącą zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 18 lutego 2013 r. Z powołanych przepisów samorządowych wynika bowiem, że M. T. jest umocowany do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie – a tego właśnie dotyczyło wezwanie skierowane do skarżącej. Skoro zatem skarżąca zastosowała się do wezwania wynikającego z zarządzenia z dnia 18 lutego 2013 r., to Przewodniczący nie miał podstaw prawnych do zastosowania rygoru wynikającego z art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. W tej sytuacji zarządzenie o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania naruszało powołany ostatnio przepis i z tego powodu podlegało uchyleniu.
Wskazać przy tym należy, że jeśli mimo zastosowania się strony do precyzyjnie sformułowanego wezwania pismo nadal nie może - w ocenie przewodniczącego - otrzymać prawidłowego biegu, to nie ma przeszkód, by przewodniczący wydał kolejne zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych pisma, doprecyzowując niejako poprzednie wezwanie w kontekście nadesłanych już przez stronę dokumentów. Niezgodne z prawem jest natomiast stosowanie rygoru z art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. jako skutku niezastosowania się przez stronę do żądań, które nie wynikają wprost z treści wezwania.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG