Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I SA/Bk 480/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi w postaci numeru PESEL. Wezwanie do uzupełnienia tego braku, wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, zostało skarżącemu doręczone 28 sierpnia 2019 r., zatem termin do jego uzupełnienia upływał 4 września 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżący uiścił wpis, ale nie wskazał numeru PESEL.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając mu obrazę art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy zarówno w skardze, jak i przesłanym piśmie został podany numer NIP, który identyfikował go jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w identyczny sposób jak numer PESEL w jego sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z treści ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie § 2 pkt 1 lit. b) wskazanego przepisu pismo strony powinno zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że przypadku osób fizycznych (będących stronami postępowania) w zasadzie wszystkie dane identyfikacyjne – jak imię i nazwisko – mogą ulegać zmianie lub też nie zapewniają niepowtarzalności (data urodzenia), dlatego też wprowadzono w użycie niepowtarzalny identyfikator, jakim jest PESEL, który zapewni lepszą identyfikację stron.
W związku z tym, że składając skargę skarżący nie podał numeru PESEL, to Przewodniczący Wydziału I Sądu pierwszej instancji wdrożył procedurę naprawczą, wydając, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., zarządzenie z 23 sierpnia 2019 r. o wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 28 sierpnia 2019 r. Strona w terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi wskazując PESEL dopiero na etapie obecnego postępowania zażaleniowego. Stosownie bowiem do treści art. 49 § 3 p.p.s.a. pismo uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. A contrario uzupełnienie pisma już po upływie terminu nie może zostać uznane za skuteczne.
W związku z powyższym, skoro skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie, tj. nieuzupełnienie braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tej sytuacji prawidłowo Sąd I instancji uznał, że braki formalne nie zostały uzupełnione i prawidłowo skargę odrzucił.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.