Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z 14 stycznia 2016 r. (sygn., akt I SA/Sz 397/15), oddalił wniosek E. F.-C., o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty oraz odmowy umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu
Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął on następujące ustalenia:
E. F.-C. pismem z [...] września 2015 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało realnym niebezpieczeństwem likwidacji prowadzonej przez nią działalności gospodarczej a w konsekwencji wzrostem bezrobocia w regionie.
WSA wyjaśnił, że wniosek skarżącej dotyczył wstrzymania wykonania decyzji w której odmówiono umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu i rozłożono na raty zapłatę zaległości. Taki rodzaj aktu administracyjnego nie nosi znamion wykonalności, a tymczasem możliwe jest jedynie wstrzymanie wykonania tych aktów administracyjnych, które dokonują zmian w zakresie praw lub obowiązków strony.
Nie mogą więc podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 14 stycznia 2016 r. zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, art. 61 § 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że w przypadku decyzji odmawiającej umorzenia należności nie maja zastosowania ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Należy podkreślić, że art. 61 § 3 p.p.s.a. daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2015 r. dotycząca rozłożenia na raty oraz odmowy umorzenia należności głównej wraz z odsetkami z tytułu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu. Należy więc zauważyć, że z samej decyzji nie wynikało nałożenie na skarżącą żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanej z tytułu powstałych już wcześniej należności – o ich umorzenie, nie wykreowało nowej sytuacji skarżącej w sferze jej obowiązków.
Oznacza to, że decyzji Zarządu Województwa brak jest przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.