Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, postanowieniem z dnia 4 listopada 2020 r., odrzucił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] stycznia 2020 r, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Sąd wskazał, że skarżący pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. zaskarżył opisaną decyzję SKO w Zielonej Górze. Wskazał również, że decyzja ta została doręczona skarżącemu, w trybie zastępczym (art. 44 k.p.a.), z dniem 10 lutego 2020 r. skuteczny termin do wniesienia skargi upływał wobec tego z dniem 11 marca 2020 r.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że strona wnosząc skargę pismem z dnia 23 czerwca 2020 r., uchybiła terminowi do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), konsekwencją czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu.
Zażaleniem J. M. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skarg.
Z analizy akt przedmiotowej sprawy, przede wszystkim zaś informacji zawartych na kopercie zawierającej decyzję, która stała się przedmiotem skargi, wynika że przedmiotowa decyzja nadana została do strony w dniu 24 stycznia 2020 r.
W związku z nie zastaniem adresata przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 27 stycznia 2020 r. Powtórne awizowanie rzeczonej przesyłki miało miejsce w dniu 4 lutego 2020 r. W związku z jej niepodjęciem przez adresata – skarżącego, przesyłkę w dniu 11 lutego 2020 r. zwrócono do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze.
W takim stanie sprawy, stosownie do treści art. 44 § 1 i § 4 k.p.a., stanowiących, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1), doręczenie zaś uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4), słusznie stwierdzono fikcję prawną doręczenia decyzji SKO z dniem 10 lutego 2020 r.
Zasadnie zatem Sąd I instancji stwierdził, że skuteczny termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie SKO w Zielonej Górze upływał z dniem 11 marca 2020 r.
Wniesienie skargi w dniu 23 czerwca 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej i data pisma), oznaczało, iż została ona wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 53 § 1 p.p.s.a.
Powyższy stan faktyczny obligował Sąd I instancji do odrzucenia wywiedzionej przez Jarosława Morawskiego skargi, albowiem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.