Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2582/12, J. K. (dalej: skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r., nr [...], w wysokości 200 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
J. K. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że wszystkie jego skargi dotyczą identycznych decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, wydanych dla poszczególnych osób zatrudnionych w firmie skarżącego. Skarżący podniósł, że niezrozumiałe jest oddzielne rozpatrywanie wszystkich decyzji i spraw dotyczących osób zatrudnionych w jego firmie w zakresie tych samych obowiązków i umów, bowiem działanie takie naraża stronę na nieuzasadnione koszty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 pkt 1 – 3 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie przez sąd połączenia kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach.
Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo zatem wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z kolei z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r., którą organ – po rozpoznaniu odwołania J. K. – utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. stwierdzającą, że T. Ś. podlegał w oznaczonych okresach obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie łączącej go z J. K. umowy, którą organ administracji uznał za umowę zlecenia. Sprawa nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone w sprawie rozstrzygnięcie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie dotyczy należności pieniężnych, a zatem w sprawie należało pobrać wpis stały. Wysokość wpisów stałych została określona w § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Z uwagi na to, że zaskarżona decyzja nie stanowi żadnego z rozstrzygnięć wymienionych w § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, nie dotyczy koncesji, zezwoleń i pozwoleń wymienionych w § 2 ust. 2, jej przedmiot nie został wymieniony w § 2 ust. 3 i 4 omawianego aktu prawnego, jak również rozstrzygnięcie to nie zostało podjęte w administracyjnym postępowaniu nadzwyczajnym (§ 2 ust. 5 rozporządzenia), trafnie Sąd I instancji wskazał, że podstawą określenia wysokości wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie jest § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 wpis stały wynosi 200 zł.
Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.