Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem z dnia 16 marca 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 177/20 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwał A.B. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.440 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu stwierdził, że postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji było prowadzone sprzecznie z obowiązującym prawem. Zdaniem wnoszącego zażalenie, przedmiotem skargi nie jest wysokość nałożonej kary stanowiąca wartość przedmiotu zaskarżenia, a jest nim wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako wydanej niezgodnie z prawem. Wysokość wpisu winna być określona zgodnie z treścią § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zaś jak wskazano w zaskarżonym zarządzeniu na podstawie § 1 pkt 2 tego rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a. – stanowiącego podstawę prawną wydania zaskarżonego zarządzenia – Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z powołanych przepisów, na podstawie których skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej w tej sprawie skargi wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Wyjątki te nie mają zastosowania w rozpoznawanej sprawie, wnoszący zażalenie nie jest bowiem zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W zażaleniu na zaskarżone zarządzenie skarżący nie kwestionuje obowiązku wynikającego z powołanych przepisów, a jedynie wysokość wskazanego w zarządzeniu wpisu, która wynika z wadliwego – jego zdaniem – przyjęcia, że przedmiotem tej sprawy jest wartość pieniężna, którą stanowi wysokość kary nałożonej zaskarżoną decyzją, podczas gdy przedmiotem tym, zdaniem skarżącego, jest decyzja "w całości" wydana niezgodnie z prawem.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu w wysokości 1.440 zł od wniesionej w tej sprawie skargi jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu, nie podważa tej oceny z następujących powodów.
Przepis art. 216 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie zaś z treścią § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.
Skoro przedmiotem wniesionej przez skarżącego skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] grudnia 2019 r. wymierzająca skarżącemu karę pieniężną w wysokości 48.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, to kwota należnego w tej sprawie wpisu od skargi została określona prawidłowo (1.440 zł stanowi bowiem 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, to jest należności pieniężnej wymierzonej zaskarżoną decyzją w wysokości 48.000 zł). Kontrola zgodności z prawem tej decyzji nastąpi natomiast po spełnieniu przez skargę wymogów formalnych, w tym uiszczeniu należnego od niej wpisu.
W odpowiedzi na argumentację zażalenia należy stwierdzić, że jako podstawa zaskarżonego zarządzenia nie mógł zostać zastosowany powołany przez skarżącego § 2 pkt 1 omawianego rozporządzenia. Określa on bowiem wysokość wpisu stałego (100 zł) bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym. Skarżący nie zaskarżył natomiast w tej sprawie żadnego z wymienionych w tym przepisie postanowień. Przedmiotem jego skargi była – jak już wyżej wskazano – decyzja wymierzająca mu karę pieniężną w wysokości 48.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem – należny wpis od skargi został określony na prawidłowej podstawie prawnej i w prawidłowej wysokości - i dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.