Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 18 maja 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...]Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych "[...]" Spółki jawnej w Katowicach od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt 6 II SA 3647/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych "[...]" Spółki jawnej w Katowicach na decyzję Ministra Środowiska z dnia 28 maja 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie koncesji na wydobywanie kopalin
postanawia:
oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną z tej przyczyny, że pismo to podlegające wpisowi stałemu i wniesione przez radcę prawnego nie zostało należycie opłacone. Sąd przyjął, że nalepienie znaków opłaty sądowej nie odpowiadało wymogom określonym w art. 219 § 1 P.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie strona skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia i przysądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Podnosiła, że uiszczenie wpisu do kasy Sądu lub na rachunek bankowy nie było możliwe wobec tego, iż w okresie świątecznym w spółce zarządzono dni wolne od pracy. Stwierdziła też, że pominięcie możliwości uiszczenia wpisu znakami opłaty sądowej było "oczywistym przeoczeniem ustawodawcy", ograniczającym konstytucyjne prawo do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie zostały należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli podlega opłacie stałej. Nie ulega wątpliwosci, że przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, jako że tego rodzaju pisma nie dotyczą zgłaszane w literaturze wątpliwości odnoszące się do pism nie wnoszonych bezpośrednio do sądu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 295) a wiążące się między innymi z treścią § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Z treści art. 219 § 2 P.p.s.a. wynika, że należyte uiszczenie wpisu, w tym stałego, polega na uiszczeniu go gotówką do kasy sądu lub na rachunek bankowy tego sądu. Nie jest zatem należytym opłaceniem pisma nalepienie znaków opłaty sądowej, której to formy ustawodawca nie przewidział, wyczerpująco określając sposoby uiszczania opłaty sądowej (por. m.in. postanowienie NSA z 7 maja 2004 r. sygn. FSK 572/04, Przegląd Podatkowy 2004/10/60).
Zarzut niezgodności art. 219 § 2 P.p.s.a. z Konstytucją RP był o tyle chybiony, że badanie zgodności ustaw z Konstytucją należy do wyłącznej własności Trybunału Konstytucyjnego, a dopuszczalności oceny konstytucyjności ustaw przez sądy powszechne i administracyjne nie uzasadnia treść art. 8 ust. 2 Konstytucji RP (por. m.in. wyrok SN z 30 października 2002 r. sygn. V CKN 1456/00, Lex nr 57237). Z art. 178 ust. 1 Konstytucji RP wynika związanie sędziego ustawą, stan ten może ulec zmianie wyłącznie skutkiem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Z wymienionych powodów zażalenie nie znajdowało usprawiedliwionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.