Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2083/10, po rozpoznaniu sprawy ze skargi "I." Spółki z o.o. w Ł. na informację Ł. A. R. R. S.A. w Ł. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Ł. Postanowienie zapadło na tle ustalonego stanu faktycznego:
Pismem z dnia 30 sierpnia 2010 r. "I." Spółka z o.o. w Ł. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na informację zawartą w piśmie Ł. A. R. R. S.A. w Ł. z dnia [...] sierpnia 2010 r., dotyczącą odmowy przyznania spółce dofinansowania na realizację projektu "I.– platforma internetowa wspomagająca realizację specjalistycznych transakcji kupna – sprzedaży" w ramach Działania 8.1. Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka "Wspieranie działalności w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Sąd uznał, że w sprawie zaskarżone zostało działanie Ł. A. i R. R. S.A. w Ł., które uznać należało za działanie organu administracji publicznej. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skoro siedziba Ł. A. R. R. S.A. w Ł. znajduje się na terenie województwa ł., to zgodnie z § 1 pkt 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), dla obszaru województwa ł. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Na powyższe postanowienie Ł. A. R. R. S.A. w Ł. złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Postanowieniu zarzucono:
- 1. naruszenie przepisów postępowania tj.:
- a) art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: z.p.p.r. w zw. z art. 3 § 3 w zw. z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie poprzez uznanie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. nie jest sądem miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy;
- b) art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., które polegało na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez uznanie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. jest sądem na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona;
- c) art. 30c ust. 1 i 2 z.p.p.r. w zw. z art. 3 § 1 i § 3 w zw. z art. 32 p.p.s.a poprzez błędne przyjęcie, że Ł. A. R. R. S.A. w Ł. jest organem administracji publicznej, w sytuacji gdy ww. nie jest organem administracji publicznej, nie posiada legitymacji biernej w sprawie, a przepisy ustaw szczególnych nie przewidują możliwości kontroli sądowoadministracyjnej czynności Ł. A. R. R. S.A. w Ł. jako Regionalnej Instytucji Finansującej (RIF).
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
- a) art. 5 pkt 2 i 3 z.p.p.r. poprzez błędne przyjęcie, że Ł. A. R. R. S.A. w Ł. jest instytucją zarządzającą lub pośredniczącą, w sytuacji gdy ww. nie jest żadnym z tych podmiotów;
- b) art. 5 pkt 4 z.p.p.r. w zw. art. 4 ust. 1a ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275), dalej: ustawa o PARP poprzez błędne przyjęcie, że Ł. A. R. R. S.A. w Ł. jest instytucją wdrażającą, w sytuacji gdy Ł. A. R. R. S.A. w Ł., nie jest tym podmiotem
W uzasadnieniu Spółka wskazała argumentację na poparcie przedstawionych zarzutów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 25 pkt 1 z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego – instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa. Instytucja zarządzająca może natomiast, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy, w drodze porozumienia powierzyć instytucji pośredniczącej cześć zadań związanych z realizacją programu operacyjnego. Podmioty te zostały skonkretyzowane w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (wersja ósma) z dnia 12 czerwca 2009 r. informacje na temat priorytetów i działań POIG w ramach Działania 8.1. Wynika z niego m.in., że rolę instytucji Zarządzającej pełni Minister właściwy ds. rozwoju Regionalnego - Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, Departament Zarządzania Programami Konkurencyjności i Innowacyjności, Instytucji Pośredniczącej – Minister Właściwy ds.
Informatyzacji – Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Departament Społeczeństwa Informacyjnego, Instytucji Wdrażającej/Pośredniczącej II stopnia – Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości.
Zgodnie z art. 1 ustawa o PARP, Agencja jest państwową osobą prawną, podległą ministrowi właściwemu do spraw gospodarki. W myśl postanowień art. 4 ust. 1a pkt 1 wymienionej ustawy, Agencja realizując zadania z zakresu administracji rządowej uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w z.p.p.r., jako instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca, udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6 b ust. 1 ustawy.
Treść art. 4 ust. 1a pkt 1 ustawy o PARP nie pozostawia wątpliwości co do tego, że ustawodawca powierzył Agencji zadania z zakresu administracji rządowej, związane z realizacją objętych wymienionymi ustawami programów operacyjnych i że to PARP jest instytucją udzielającą pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6 b. ust. 1 ustawy. Nadto, omawiany przepis określił jaką pozycje PARP zajmuje w realizacji omawianych programów, stwierdzając, iż działa w tym zakresie bądź jako instytucja wdrażająca (pośrednicząca II stopnia) bądź jako instytucja pośrednicząca. W rozpoznawanej sprawie związanej z realizacją Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, PARP pełni funkcje Instytucji Wdrażającej (Pośredniczącej II stopnia).
Poruszając się w granicach unormowań omawianej ustawy o PARP, wskazać trzeba na jej art. 6 d ust. 1 zdanie pierwsze przewidujący możliwość zlecenia regionalnej instytucji finansującej przez Agencję realizacji niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej, w szczególności: promocji, udzielania informacji, przyjmowania wniosków oraz nadzorowania sposobu wykorzystania pomocy. Przy tej okazji rodzi się pytanie jaki jest zakres możliwości zlecenia przez PARP zadań RIF i czy na podstawie tego upoważnienia mogą być zlecane RIF w całości niektóre zadania z zakresu administracji rządowej, określone dla PARP w programach rozwoju gospodarki, czy też zadania zlecone obejmować powinny jedynie pewne czynności przy zachowaniu w tym zakresie nadzoru PARP. Opowiadając się za tą druga możliwością Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że odpowiedź na to pytanie wynika wprost z art. 27 ust. 4 z.p.p.r., który stanowi, że powierzenie przez Instytucję Zarządzającą lub, za jej zgodą Instytucję Pośredniczącą lub Instytucję Wdrażającą zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy może dotyczyć wyłącznie realizacjI czynności technicznych związanych z obsługą zadań instytucji powierzającej.
Z Załącznika 4.3 – Opis systemu wdrażania działań zawartego w Szczegółowym opisie priorytetów P.O. Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, Priorytet 8 – Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej w systemie wyboru projektów w trybie konkursowym wynika, że zgodnie z Opisem podmiotów systemu wdrażania: Instytucją Wdrażającą jest PARP, Instytucją Pośredniczącą – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, Instytucją Zarządzającą – Minister Rozwoju Regionalnego.
Według wymienionego wyżej dokumentu PARP jako Instytucja Wdrażająca i jednocześnie Instytucja Pośrednicząca II stopnia (IW), odpowiada za proces prawidłowej realizacji działania w zakresie powierzonych jej zadań. Powołuje członków Komisji Konkursowej w RIF. Weryfikuje przygotowane przez RIF protokoły z oceny Komisji Konkursowych zawierające listy projektów rekomendowanych do dofinansowania, które następnie przekazuje Instytucji Pośredniczącej do akceptacji. Uczestniczy w rozpatrywaniu odwołań zgodnie z procedurą odwoławczą zatwierdzoną przez Instytucję Zarządzającą. Przeprowadza wyrywkową kontrolę realizacji projektów na miejscu. Weryfikuje wnioski beneficjentów o płatność i zleca dokonanie wypłaty środków na rzecz beneficjenta. Odpowiada za przepływ informacji pomiędzy IW, a Regionalnymi Instytucjami Finansującymi. Koordynuje działania informacyjne i promocyjne.
Regionalna Instytucja Finansująca natomiast m.in. przyjmuje wnioski o dofinansowanie i dokonuje oceny formalnej i merytorycznej, zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG. Zapewnia obsługę Komisji Konkursowej, przygotowuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (PARP) listę projektów rekomendowanych do dofinansowania, przyjmuje, weryfikuje i przekazuje do Instytucji Wdrażającej (PARP) wnioski o płatność. Regionalna Instytucja Finansująca uczestniczy także w realizacji działań informacyjnych i promocyjnych.
Biorąc pod uwagę zawartą w art. 27 z.p.p.r. regulację i porównując zakres zadań obydwu Instytucji nie można mieć wątpliwości, że zakres prawnie możliwych do powierzenia i powierzonych RIF zadań stanowią czynności o charakterze pomocniczym (technicznym) względem zadań PARP, która w dalszym ciągu odpowiada za proces prawidłowej realizacji działania w zakresie powierzonych jej zadań, także dotyczących czynności powierzonych RIF. To PARP odpowiada za ich realizacje w powierzonym zakresie, gdyż to ona a nie RIF realizuje zadania z zakresu administracji rządowej, które zostały dla niej określone w programach rozwoju gospodarki (art. 4 ust. 1 ustawy o PARP). Oznacza to także, że przymiot strony w postępowaniu sądowym w rozpoznawanej sprawie przysługuje PARP. Wskazać trzeba także na art. 30d ust. 1 z.p.p.r., który zdolność skargową w postępowaniu kasacyjnym przyznaje oprócz wnioskodawcy wyłącznie właściwej instytucji pośredniczącej lub zarządzającej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał więc za trafne stwierdzenie autora zażalenia, że tak ukształtowana rola Regionalnej Instytucji Finansującej (Ł. A. R. R. S.A. w Ł.) uniemożliwia przyjęcie, że jest to organ administracji publicznej w rozumieniu art. 13 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organem administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, była P. A. R. P., której siedzibą jest Warszawa. Stosownie do art. 13 § 2 p.p.s.a. stanowiącego, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, właściwym jest w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia prawnego. Przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, znajdują wyłącznie zastosowanie, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Sądu I instancji.