Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3460/14 odmówił M. Spółka z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych.
Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia:
Spółka wraz ze skargą na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podnosiła, że ponosi straty, a wyegzekwowanie opłaty narazi ją na szkodę. Do wniosku dołączyła kopię bilansu oraz rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając wniosek stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zdaniem WSA argumentacja skarżącej sprowadzała się do stwierdzenia, że jej sytuacja finansowa nie jest dobra, a wyegzekwowanie opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych narazi ją na wyrządzenie szkody. Nie sprecyzowano na czym ta szkoda miałaby polegać, a we wniosku brak jest jakichkolwiek danych, które umożliwiłyby Sądowi ocenę aktualnej sytuacji finansowej skarżącej. Dołączenie do wniosku kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat było niewystarczające dla oceny sytuacji finansowej skarżącej.
WSA podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji zawsze wiąże się z dolegliwością dla strony, co nie oznacza automatycznie spełnienia przesłanek z art. 61 § 1 p.p.s.a., tj. stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 30 stycznia 2015 r. zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa procesowego, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że możliwość wyegzekwowania opłaty w wysokości 20.142 złotych, od spółki, która zgodnie z bilansem ponosi straty, nie spełnia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, sąd może na wniosek skarżącego, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Przepis ten przewiduje zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza że sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli poprzez ich wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony.
Skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę –majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Jak już wspomniano twierdzenia spółki powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tymczasem – jak zasadnie zauważył Sąd pierwszej instancji – skarżąca na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji złożyła jedynie dokumenty, które przedstawiały sytuację materialną skarżącej na dzień 31 grudnia 2013 r., skarżąca wniosła skargę [...] września 2014 r. Oznacza to, że skarżąca nie wskazała, czy w tym okresie jej sytuacja finansowa uległa zmianie oraz jakie środki finansowe posiadała na dzień wniesienia skargi. Takie przedstawienie przedstawiła sytuacji finansowej przez skarżącą jest niepełne i wybiórcze.
Ponadto łączna kwota ciążących na skarżącej zobowiązań podatkowych nie świadczy automatycznie o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie dysponując aktualnymi i konkretnymi danymi dotyczącymi wszystkich dochodów, posiadanego majątku oraz zadłużenia skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny nie może przyjąć, że twierdzenie o braku możliwości wywiązania się ze zobowiązań jest wystarczające do uznania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa, jak wspomniano wyżej, na stronie skarżącej (por. postanowienia NSA z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04), a obowiązkiem sądu jest w tej sytuacji ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).
Również ogólnikowość zażalenia nie pozwala ocenić, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji