Uzasadnienie
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zwrócił skarżącemu R. O. kwotę 100 złotych wpisaną do rejestru opłat sądowych tego Sądu pod pozycją 4987 tytułem zwrotu opłaty sądowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 8 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę R. O. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 29 lutego 2012 r. wpłynęła zaś opłata sądowa w wysokości 100 złotych, bez podania tytułu jej uiszczenia.
Wobec powyższego, z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako: p.p.s.a., Sąd I instancji wywiódł, że różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi należało zwrócić skarżącemu z urzędu na jego koszt.
Zażalenie na to postanowienie wniósł R. O., wskazując, że przyjęcie braku podania tytułu uiszczenia opłaty jest niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ opłata wpłynęła w dniu 10 listopada 2011 r., co zostało podane w pokwitowaniu przyjęcia zlecenia. Następna opłata została uiszczona w dniu 27 lutego 2012 r. Jeżeli zatem wezwano do uiszczenia wpisu z dnia 6 grudnia 2011 r., opłata wpłynęła w dniu 10 listopada 2011 r., to nie można uznać, że opłata wpłynęła w dniu 29 lutego 2012 r.
Kolejne argumenty wnoszącego zażalenie dotyczyły zasadności zaskarżonego skargą ostatecznego postanowienia organu.
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. R. O. wniósł o zwrot opłaty sądowej, zarejestrowanej pod pozycją 4987.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Powołany przepis stanowił podstawę postanowienia o zwrocie uiszczonej przez R. O. opłaty sądowej (wpisanej do rejestru opłat sądowych w dniu 29 lutego 2012 r. pod pozycją 4987 – k. 36 akt WSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opłata ta zasadnie została uznana za nienależną, a Sąd I instancji trafnie postanowił o jej zwrocie skarżącemu ze względu na niewniesienie przez R. O. pisma procesowego od którego ta właśnie opłata miałby zostać uiszczona.
Ponadto, odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy wyjaśnić, że opłata, o której zapewne skarżący wspomina, uiszczona dokładnie w dniu 15 listopada 2011 r., stanowiła wpis od wniesionej skargi i została zarejestrowana pod pozycją 25337 (k. 21 akt WSA), a więc jest to inna od spornej - gdyż należna - opłata od skargi.
Pozostałe zarzuty zażalenia dotyczą wyłącznie prawidłowości ostatecznego postanowienia Prezesa ARiMR w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie kwestionują natomiast prawidłowości postanowienia o zwrocie opłaty.
Co więcej, w piśmie procesowym z dnia 26 lipca 2012 r. R. O. wniósł o zwrot opłaty sądowej, zarejestrowanej pod nr 4987. Może to świadczyć o uznaniu przez skarżącego prawidłowości postanowienia WSA w W. z dnia 11 maja 2012 r. o zwrocie spornej opłaty sądowej.
Z wyżej wskazanych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.